Έτσι βάζεις όρια

ETΣΙ ΒΑΖΕΙΣ ΟΡΙΑ 42 μπορώ να κάνω είναι να θέσω ένα όριο στον τρόπο με τον οποίο εγώ λαμβάνω αυτές τις σκέψεις. Το όριο δεν είναι: «Μην αμφισβητείτε τις αποφάσεις μου», γιατί κάτι τέτοιο είναι πέρα από τον έλεγχό μου. Αντι- θέτως, λέω: «Δεν θα δεχτώ τις απόψεις σας για τις αποφάσεις μου», γιατί αυτό εστιάζει στη δική μου συμπεριφορά, όχι στη δική τους. Θα εμβαθύνουμε περισσότερο σε αυτό το θέμα στη σελίδα 51. Είμαι βέβαιη ότι μπορείτε να σκεφτείτε τουλάχιστον δέκα πα- ρόμοια σενάρια στη δική σας ζωή αυτή τη στιγμή. Το να νιώθετε φόβοήάγχος στην ιδέαότι θαπεράσετε λίγηώραμε κάποιον είναι η πιο κραυγαλέα ένδειξη ότι απαιτείται ένα όριο. Ίσως να αποφεύ- γετε να δείτε κάποιον επειδή προσφέρει, χωρίς να του το ζητήσε- τε, συμβουλές για το βάρος σας, τη σχέση σας (ή για το γεγονός ότι δεν έχετε ακόμη σχέση) ή για το αν και πότε θα κάνετε παιδιά. Ίσως αυτοί οι άνθρωποι να προκαλούν συγκρούσεις και δράματα όπου βρεθούν κι όπου σταθούν, πάντα με κουτσομπολιά, με γκρί- νια ή με εμμονή στις αρνητικές ειδήσεις. Ίσως να σας κάνουν να νιώθετε ενοχές κάθεφοράπου τους λέτε όχι. Ίσως κάθεφοράπου αλληλεπιδράτε να νιώθετε ότι σας εκμεταλλεύονται. Σκεφτείτε τιςσχέσειςστηζωήσας–οικογενειακές, επαγγελμα- τικές ή ακόμα και τις φιλίες. Υπάρχουν άραγε σχέσεις για τις οποίες νιώθετε αντιφατικά συναισθήματα αυτή τη στιγμή; Ίσως να είναι σχέσεις με ανθρώπους που όντως συμπαθείτε, θαυμάζετε και θέ- λετε να διατηρήσετε στη ζωή σας – αλλά η σκέψη της αλληλεπί- δρασηςμαζί τουςσαςπροκαλεί πάνταμιααίσθησητρόμου, άγχους ή φόβου. Αυτό το αίσθημα βαθιά στο στομάχι σας είναι ένας καθο- ριστικόςδείκτηςότι υπάρχει κάποιαπλευράτηςσχέσηςσαςπουθα εξομαλυνόταν ή θα διορθωνόταν με ένα όριο (ή με έξι όρια). Μερικές φορές, ωστόσο, οι ενδείξεις ότι υπάρχει ανάγκη για ένα όριο μπορεί να είναι ανεπαίσθητες. Ας μιλήσουμε για τη διαρ- ροή ενέργειας.