Ένας πολύ ευχάριστος φόνος

E N A Σ Π Ο Λ Υ Ε Υ Χ Α Ρ Ι Σ Τ Ο Σ Φ Ο Ν Ο Σ 15 κυρία που σέβεται τον εαυτό της δεν θα της μιλούσε και κανένας ευγενής άνδρας δεν θα της έκανε πρόταση γάμου. Δεν θα μπορούσε καν να επισκεφτεί τα τοπικά καταστήμα- τα ρούχων. Χωρίς φίλους, ανύπαντρη και ντυμένη με ρούχα της περασμένης σεζόν, μια ξεπεσμένη γυναίκα θααναγκαζόταν να εγκαταλείψει το χωριό. Μόνο μια ηθικά διεφθαρμένη πόλη θα τη δεχόταν, ενώφτάνοντας στο Παρίσι σίγουρα θα τη λήστευε κάποιος μίμος και θα την άφηνε να πεθάνει. Αλλά μπορεί να μην έφτανε καν ως εκεί. Τα παραμύθια του Σουάμπσαϊρμιλούσαν γιαγυναίκεςπου, ενώπροσπαθούσαν να διαφύγουν, τις κατάπινε μια από τις διαβόητες «κατα- βόθρες της περιοχής», χωρίς να τις ξαναδούν ποτέ. Ως εκ τούτου, οι γυναίκες διαβεβαίωναν ότι η προσήλωση στην εθιμοτυπία ήταν για το δικό τους καλό. Οι παραβάτισσες των κανόνων δεν θα είχαν τη δυνατότητανα διαφθείρουν αυτόν τον ασφαλή, ομαλό, ειδυλλιακό κόσμο. Αλλά, παρά το γεγονός ότι μεγάλωσε με αυτές τις αξίες, παρά το γεγονός ότι είχε εμπεδώσει αυτούς τους κανόνες από την παιδική της ηλικία, η Μπεατρίς Στιλ έκρυβε ένα σκοτεινό μυστικό: Είχε εμμονή με τους φόνους. Όχι με τη διάπραξή τους, αλλά με την επίλυσή τους. Τίποτα δεν της άρεσε περισσότερο από το να εξετάζει την περιπλοκότητα των κινήτρων ενός υπόπτου, να προσδιορίζει τον δολοφό- νο και στη συνέχεια να τον βλέπει να οδηγείται ενώπιον της δικαιοσύνης. Η ιδιαίτερη αγάπη της για το έγκλημα ξεκίνησε με το σχέδιό της να μελετήσει κρυφά την εισαγόμενη από το Λον-