ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΛΑΨΗΣ 10 ακριβώς σε αυτή τη διάκριση εδράζεται η κατανόηση της σύγχρονης διεθνούς πραγματικότητας. Οι διεθνείς τάξεις δεν αξιολογούνται μόνο από τους κανόνες που θεσπίζουν, αλλά εξίσου από τον βαθμό στον οποίο οι κανόνες αυτοί διατηρούν τη δεσμευτικότητά τους υπό συνθήκες πίεσης. Όταν η εφαρμογή τους καθίσταται επιλεκτική και το κόστος της παραβίασης αβέβαιο, η κανονικότητα δεν καταλύεται, αλλά αποδυναμώνεται. Η σταθερότητα που προκύπτει σε τέτοιες συνθήκες είναι συχνά παραπλανητική: διατηρεί τη μορφή της τάξης, αλλά όχι απαραίτητα τη λειτουργία της. Η διεθνής τάξη που διαμορφώθηκε μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου βρίσκεται σήμερα σε μια τέτοια φάση. Οι θεσμοί εξακολουθούν να υφίστανται, η ρητορική της νομιμότητας τυπικά να υπάρχει και οι διαδικασίες να αναπαράγονται. Ωστόσο, η ισχύς αναδεικνύεται ολοένα και περισσότερο ως καθοριστικός παράγοντας συμπεριφοράς, συχνά με έμμεσους, υβριδικούς και ασύμμετρους τρόπους, υπονομεύοντας τις παραδοχές πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε η μεταπολεμική κανονικότητα. Σκοπός του βιβλίου είναι να αναλύσει ιστορικά το κανονιστικό και θεσμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο διαμορφώθηκε η μεταπολεμική διεθνής τάξη, και να εξετάσει τον βαθμό στον οποίο αυτά παραμένουν λειτουργικά σε ένα διεθνές σύστημα που μεταβάλλεται. Η βασική υπόθεση εργασίας είναι ότι πολλές από τις σημερινές δυσλειτουργίες δεν οφείλονται πρωτίστως σε συγκυριακές επιλογές, αλλά σε δομικές παραδοχές που συγκροτήθηκαν σε διαφορετικό ιστορικό περιβάλλον και σήμερα δοκιμάζονται από νέες
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=