Ελευθερία

«ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΚΑΓΚΕΛΑΡΙΟΣ» 30 καθένας με τον ρόλο του. Ανάμεσα στα αποσπάσματα από το Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο παίζαμε μικρά κομμάτια για φλάουτο και τραγου- δούσαμε τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα. Ήταν μια μικρή παράσταση, η οποία βέβαια είχε σκοπό να προσφέρει λίγη χαρά στους καλεσμένους μας, αλλά πάνω απ’ όλα να μας δείξει ότι τα Χριστούγεννα δεν ήταν πρωτίστως για τα δώρα. Πολύ όμορφες αναμνήσεις έχω από το πρωί των Χριστουγέννων, όταν μαζευόμασταν στο σαλόνι και αντικρίζαμε τα δώρα – οι γονείς μας είχαν ήδη αφαιρέσει το περιτύλιγμα. Ανήμερα τα Χριστούγεννα ο πα- τέρας μου συνήθως δεν είχε καθήκον να τελέσει τη λειτουργία· ως επικεφαλής της Ποιμαντορικής Αδελφότητας, είχε μόνο περιστασιακά καθήκοντα στις ενορίες. Η μητέρα μου ετοίμαζε την ψητή χήνα, εμείς είχαμε την ευκαιρία να κουβεντιάσουμε με τον μπαμπά για τα δώρα μας, ενώ τσιμπολογούσαμε από τα πολύχρωμα πιάτα που μας είχε ετοιμάσει η μητέρα μου· τη μέρα εκείνη μας έδινε το ελεύθερο να φάμε όσα γλυκά θέλαμε. Αν τα δώρα για τον αδελφό μου από τη Δύση περιε­ λάμβαναν κι ένα από τα αγαπημένα του παζλ Ραβενσμπούργκερ, στρω- νόμασταν αμέσως στο παιχνίδι. Το σπίτι μας ήταν γενικά ανοιχτό, όχι μόνο τα Χριστούγεννα και τις γιορτές. Οι γονείς μου δέχονταν συχνά επισκέψεις, όλο τον χρόνο. Φίλοι έρχονταν συχνά μετά το δείπνο και οι ενήλικες έπιναν τσάι ή ένα ποτήρι κρασί μαζί. Δεν ήταν σπάνιο άνθρωποι –μεταξύ των οποίων και μέλη του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος της Γερμανίας (SED)– να έρχονται στους γονείς μου για να τους συμβουλευτούν σχετικά με το πώς θα έπρεπε να συμπεριφέρονται απέναντι στο κράτος σε ορισμένες περιστάσεις. Τα Σαββατοκύριακα οι πάστορες είχαν τη συνήθεια να ανταλλάσσουν επισκέψεις. Μ’ άρεσε να επισκέπτομαι με τον πατέρα μου άλλα πρεσβυτέρια της εκκλησιαστικής περιφέρειας. Μετά τον καφέ εμάς τα παιδιά συχνά μας έδιωχναν διακριτικά απ’ το δωμάτιο. Όταν έλεγαν «μπορείτε να πάτε να παίξετε», εννοούσαν στην πραγματικότη- τα ότι έπρεπε να πάμε να παίξουμε. Εγώ συνήθως προσπαθούσα να μείνω με τους ενήλικες και επινοούσα διάφορες στρατηγικές για να καταφέρω να κρυφτώ, ας πούμε, σε μια γωνία ή πίσω από μια κουρτί- να. Ήθελα οπωσδήποτε ν’ ακούσω τι έλεγαν.