10 ΦΩΤΗΣ ΜΑΝΙΚΑΣ ένα μπιτόνι βενζίνη. Έμεινε κολλημένη στη θέση της. Τώρα πάει. Όλα πάνε. Τον άκουσε να το λέει. Θα φύγω. Του έφυγε κι ένα βάρος. Πάλι της ήρθε να γελάσει. Τι στον διάολο συμβαίνει; Ούτε τώρα. Φώναξε πάλι τη σερβιτόρα. Φωνή μηδέν. Ήθελε ακόμα λίγο. Όλα γίνονται μέσα σε μια στιγμή. Έτσι δεν λένε; Εκεί που δεν το περιμένεις. Με το που κάτσανε στις καρέκλες έπαιρνε ωραία στάση η μέση τους, όπως κάθονται τα παλιά ζευγάρια, όλη η πλάτη πίσω. Κουβέντα καμιά στο μεταξύ τους. Έπρεπε να το περιμένει. Η Μαρία έβγαλε το μπουφάν. Το φόρεσε στην πλάτη της καρέκλας. Εκείνος ίσιωνε τα μπατζάκια στο παντελόνι του. Δεν τον έβλεπε; Κάτι συνέχιζε να τον ενοχλεί. Σήκωσε την αριστερή του κάλτσα. Να το πω; Ψηλάφησε μηχανικά το φερμουάρ της ζακέτας του. Τώρα; Του άρεσε πολύ το πάνω κάτω του φερμουάρ. Το έκανε όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Τώρα, τώρα, τώρα!!! Από τα διπλανά τραπέζια ένας γέλασε. Μπορεί να ήτανε και βήχας. Η Μαρία έτοιμη να τον ρωτήσει. Φώτισε απότομα το πρόσωπό του. Αλλά γαμώτο, την πρόλαβε εκείνος. Τώρα, τώρα, τώρα!!! Όλο αυτό το πράγμα εκφράστηκε μόνο του. Τόσο απλό. Μαρία θα φύγω.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=