YRSA SIGURDARDO΄ T T I R 10 δεσμά του πάγου, οι τουρίστες κάθονταν αναπαυτικά στα σπίτια τους και τα ζώα είχαν κλειστεί στους στάβλους για τον χειμώνα. Ακόμα και τα κύματα στο κοντινό φιόρδ ήταν βουβά. Όμως η οικογένεια που ζούσε στη φάρμα θα έπρεπε να είναι σπίτι, και περίμενε να είχε ακούσει ήδη κάποιο σημάδι της παρουσίας τους. Δεν θα μπορούσαν να κοιμούνται και οι τέσσερίς τους στη μέση της ημέρας. Την τελευταία φορά που μίλησε ο Καρλ με την Άσα και τον Ρέινιρ, λίγο λιγότερο από μία βδομάδα πριν, δεν είχαν πει ότι θα πήγαιναν κάπου. Και καθώς δεν ήταν τόσο συχνό να κάνεις ταξίδια όταν έχεις φάρμα, όπως ήξερε από την εμπειρία του, σίγουρα θα είχε ειπωθεί κάτι. Τις σπάνιες φορές που είχε κανονίσει κάποιες διακοπές ο ίδιος, δεν μιλούσε για τίποτε άλλο από βδομάδες πριν, είτε το κοινό του ήθελε να ακούσει γι’ αυτό είτε όχι. Τα αυτοκίνητα της οικογένειας ήταν παρκαρισμένα και τα δύο στην αυλή, θαμμένα κάτω από παχύ χιόνι. Ήταν ένα SUV με σηκωμένες αναρτήσεις και ένα πιο σπορ αμαξάκι καθαρά για καλοκαιρινή χρήση, το οποίο ο Καρλ δεν τους είχε δει ποτέ να το αγγίζουν κατά τη διάρκεια του χειμώνα μέσα στον έναν χρόνο και κάτι που ζούσε η οικογένεια εδώ. Κάτι που ήταν λογικό. Ο ίδιος πάντως δεν θα το έβγαζε στο χιόνι ή στον πάγο, από φόβο μην καταλήξει σε κανένα χαντάκι. Το SUV ήταν άλλο θέμα – ένα όχημα πολυτελείας, που, απ’ ό,τι είχαν πει, είχε κοστίσει όσο ένα καλό τρακτέρ. Δεν θα τον πείραζε να το δουλέψει σε βαθύ χιόνι ή σε μαύρο πάγο, μόνο και μόνο για να δει αν έπιανε τα λεφτά του. Πανάκριβα αυτοκίνητα σαν κι αυτό ήταν σπάνιο θέαμα στην αγροτική κοινότητα. Αλλά αυτή δεν ήταν μία συνηθισμένη φάρμα. Και οι άνθρωποι που ζούσαν εδώ δεν ήταν σε καμία περίπτωση οι συνηθισμένοι αγρότες. Μια γρήγορη ματιά στα κτίρια αρκούσε για να σ’ το πει αυτό. Σε αντίθεση με τις περισσότερες ισλανδικές φάρμες, διέθετε ένα
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=