Δείξε θάρρος: Η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς

ΔΕΙΞΕ ΘΑΡΡΟΣ  Η ΤΥΧΗ ΕΥΝΟΕΙ ΤΟΥΣ ΤΟΛΜΗΡΟΥΣ 24 το μόνο που κάνει είναι να προβάλλει πάνω μας τους δικούς του φόβους, τους δικούς του περιορισμούς. Και τι βαρύ που είναι το κόστος. Πόσο θάρρος στερεί από τον κόσμο. Έτσι κόντεψαν να εξελιχθούν τα πράγματα και για τη Φλόρενς. Στις 7 Φεβρουαρίου 1837, σε ηλικία 16 ετών, επρόκειτο να λάβει «το κάλεσμά» της, όπως θα το αποκαλούσε αργότερα. Για τι; Για πού; Και πώς; Το μόνο που ένιωσε ήταν μια μυστήρια παρότρυνση, προερχό- μενη από τους ουρανούς, που της έδινε την αίσθηση πως κάτι περίμεναν από εκείνη, πως κάποιο σκοπό είχε να εξυπηρετήσει, να αφιερώσει τη ζωή της σε κάτι διαφορετικό σε σύγκριση με την πλούσια και νωθρή οικογένειά της, κάτι διαφορετικό από τον πε- ριοριστικό και απογοητευτικό ρόλο που είχαν οι γυναίκες της επο- χής εκείνης. «Κάπουμέσαμας, ακούμεμια φωνή …»έλεγεοΠατΤίλμανκαθώς σκεφτόταν να εγκαταλείψει την καριέρα του στο NFL για να κατα- ταγεί στους καταδρομείς του στρατού. «Η φωνή αυτή μας ωθεί προς την κατεύθυνση του ανθρώπου που επιθυμούμε να γίνουμε, αλλά είναι επιλογή μας αν θα την ακολουθήσουμε ή όχι. Τις περισ- σότερες φορές, η κατεύθυνση που παίρνουμε είναι προβλέψιμη, ευθεία, φαινομενικά θετική. Άλλες φορές, όμως, ακολουθούμε ένα τελείως διαφορετικό μονοπάτι». Θα έλεγε κανείς πως ένα γενναίο κορίτσι όπως η Φλόρενς Νάι- τινγκεϊλθαήτανέτοιμοναακούσει τηφωνήαυτή, αλλά, όπως τόσοι άλλοι, είχε κι εκείνη εσωτερικεύσει τις πεποιθήσεις της εποχής της και είχε μετατραπεί σε φοβισμένη έφηβη που δεν τολμούσε να φανταστεί κάποιο άλλο μονοπάτι να ξανοίγεται εμπρός της εκτός αυτού που είχαν ακολουθήσει και οι γονείς της πριν από εκείνη. «Υπήρχε ένα μεγάλο εξοχικό στο Ντέρμπισερ» έγραφε ο Λίτον Στρέιτσι στοκλασικό του έργο Ζωές Επιφανών Βικτοριανών , «και άλλο