Cloud Atlas

D A V I D M I T C H E L L 20 ρησή του, κατά την άποψή μου, είναι αντάξια της πένας ενός Ντεφόε ή ενός Μέλβιλ & θα την καταγράψω στις σελίδες αυτές, έπειτα, Μορ- φέως επιτρέποντος, από έναν καλό ύπνο. Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου– Χάραμα υγρό & ανήλιαγο. Ο όρμος έχει όψη γλοιώδη, ο καιρός όμως είναι αρκετά μαλακός ώστε να μπορούν να συνεχιστούν οι επισκευές στην Προφήτιδα , δόξα σοι ο Ποσειδώνας. Ενώ γράφω, τοποθετείται μια καινούργια μετζάνα. Λίγο αργότερα, όσο προγευματίζαμε ο Χένρι & εγώ, ήρθε ανάστα- τος ο κύριος Έβανς, & φορτώθηκε στον φίλο μου τον γιατρό να εξυ- πηρετήσει μια μοναχική γειτόνισσα, κάποια χήρα, την Μπράιντεν, που την έριξε το άλογό της στις πέτρες ενός βάλτου. Τη φρόντιζε η κυρία Έβανς & φοβόταν ότι η ζωή της χήρας ήταν σε κίνδυνο. Ο Χένρι πήρε το βαλιτσάκι του & έφυγε δίχως χρονοτριβή. (Προσφέρ- θηκα να πάω μαζί, ο κύριος Έβανς όμως με παρακάλεσε να δείξω κατανόηση, καθώς η ασθενής είχε αποσπάσει την υπόσχεση πως μόνο γιατρός θα την έβλεπε στην ανημπόρια της.) Ο Γουόκερ, που έτυχε να ακούσει αυτή τη συζήτηση, μου είπε ότι κανένα μέλος του ανδρικού φύλου δεν είχε περάσει το κατώφλι της χήρας εδώ & είκοσι χρόνια & κατέληξε ότι «Για να αφήνει τον κομπογιαννίτη να την πα- σπατέψει, πάει να πει ότι η ανέραστη η παλιοσκρόφα θα είναι στα τελευταία της». Οι ρίζες των Μοριορί του «Ρεκόχου» (το όνομα των ντόπιων για το Τσάταμ) παραμένουν μυστήριο έως σήμερα. Ο κύριος Έβανς υπο- στηρίζει την άποψη ότι κατάγονται από Εβραίους διωγμένους από την Ισπανία, επικαλούμενος τις γαμψές τους μύτες & τα στραβά τους χείλη. Το θεώρημα που προτιμά ο κύριος Ντ’ Άρνοκ, ότι οι Μοριορί ήταν κάποτε Μαορί των οποίων τα κανό ναυάγησαν σε αυτά εδώ τα τόσο απομακρυσμένα νησιά, στηρίζεται σε ομοιότητες στη γλώσσα & τη μυθολογία, & επομένως διαθέτει περισσότερα καράτια λογικής. Το