Cloud Atlas

D A V I D M I T C H E L L 16 δωματίου μου στο Μουσκέτο , προσβάσιμο σε όποιον πιωμένο ναύτη τυχόν έμπαινε. Φοβούμενος για την ασφάλειά του (& τη δική μου, σε περίπτωση που έπεφτε στα χέρια του), επέστρεψα για να το κρύψω πιο επιδέξια. Η επιστροφή μου χαιρετίστηκε με πλατιά πονηρά χα- μόγελα & υπέθεσα ότι επρόκειτο για μια περίπτωση του «κατά φωνή & ο γάιδαρος», πληροφορήθηκα όμως την πραγματική αιτία όταν άνοιξα την πόρτα μου: όπερ σημαίνει, έπιασα επ’ αυτοφώρω τα αρκου- δίσια καπούλια του Μπουρχάαβε καβάλα στην ιδανική του Μαυρού- λα στο κρεβάτι μου ! & ζήτησε τάχα συγγνώμη εκείνος ο Ολλανδός διάο­ λος; Κάθε άλλο! Θεώρησε εαυτόν θύμα & φώναξε «Τσακίσου φύγε, κύριε Καλαμαροψώλη! Ειδάλλως, μα τον Εξαποδώ, θα σου την κόψω τη γιάνκικη την παλιοπένα σου στα δυο!». Άρπαξα το ημερολόγιό μου & κουτρουβαλιάστηκα στον κάτω όρο- φο, όπου με υποδέχτηκε μια οχλοκρατία ευθυμίας & περίγελου από τους εκεί συγκεντρωμένους Λευκούς αγρίους. Διαμαρτυρήθηκα στον Γουόκερ ότι πλήρωνα για ιδιαίτερο δωμάτιο & απαιτούσα να παραμέ- νει ιδιαίτερο ακόμα & εν τη απουσία μου, εκείνος ο παλιάνθρωπος όμως απλώς μου προσέφερε έκπτωση ενός τρίτου «για να καβαλικέ- ψετε ένα τέταρτο της ώρας την ωραιότερη φοράδα του στάβλου μου!». Αηδιασμένος, ανταπάντησα ότι ήμουν σύζυγος & πατέρας! & ότι κάλ- λιο να πεθάνω παρά να σπιλώσω την αξιοπρέπεια & την ηθική μου με κάποια από τις συφιλιδιασμένες πουτάνες του! Ο Γουόκερ ορκίστηκε να μου «στολίσει τα μάτια» άμα ξανάλεγα τις ίδιες του τις αγαπημένες θυγατέρες «πουτάνες». Ένας ξεδοντιάρης θαμνόφις είπε χλευαστικά ότι, αν ήταν αρετή το να διαθέτεις σύζυγο & παιδί, «Ε, τότε, κύριε Γιούιν, είμαι δέκα φορές πιο ενάρετος από του λόγου σου!» & ένα αθέατο χέρι με κατάβρεξε με ένα κύπελλο ζύθου. Αποσύρθηκα πριν πάρει τη θέση του υγρού κάποιο πιο στερεό βλήμα. H καμπάνα του παρεκκλησιού καλούσε τους θεοφοβούμενους του Όσιαν Μπέι & έτρεξα εκείθε, όπου περίμενε ο Χένρι, προσπαθώντας να ξεχάσω τις πρόσφατες ασχήμιες που είχα αντικρίσει στο κατάλυμά μου. Το παρεκκλήσι έτριζε σαν παλιόβαρκα & το εκκλησίασμα ελάχι- στα υπερέβαινε τα δάχτυλα δυο χεριών σε αριθμό, πλην όμως ουδέ- ποτε ξεδίψασε ταξιδιώτης σε όαση της ερήμου με ευγνωμοσύνη με-