Cloud Atlas

C L O U D A T L A S 15 λάξω από δαύτο ακόμα & για όλα τα μαργαριτάρια της Χαβάης! Ο αξιολύπητος δεσμώτης, κάτασπρος από τα βάσανα χρόνων, ήταν γυ- μνός, δεμένος σε ένα πλαίσιο σε σχήμα Α. Με κάθε άγρια καμτσικιά το σώμα του ριγούσε, η πλάτη του μια περγαμηνή με ματωμένους ρούνους, το αναίσθητό του όμως πρόσωπο υποδήλωνε τη γαλήνη του μάρτυρα που έχει ήδη εναποθέσει εαυτόν εις χείρας του Κυρίου. Το ομολογώ, σε κάθε καμτσικιά συγκλονιζόμουν. Έπειτα συνέβη κάτι περίεργο. Ο χτυπημένος άγριος σήκωσε το γερμένο κεφάλι του, τα μάτια του βρήκαν τα δικά μου & μου έριξαν ένα βλέμμα αλλόκοτο & εγκάρδιο! Θαρρείς & ηθοποιός του θεάτρου είδε φίλο παλιό στο θεω- ρείο &, κρυφά από το κοινό, του έδειξε πως τον αναγνώρισε. Ένας δερματόστικτος Μαύρος μας πλησίασε & κούνησε το μαύρο στιλέτο του για να δείξει ότι δεν ήμασταν ευπρόσδεκτοι. Ρώτησα για τη φύση του εγκλήματος του δεσμώτη. Ο Χένρι, όμως, έβαλε το χέρι του στον ώμο μου. «Πάμε, Άνταμ, οι σοφοί δεν μπαίνουν ανάμεσα στο θεριό & την τροφή του». Κυριακή, 10 Νοεμβρίου– Ο κύριος Μπουρχάαβε καθόταν ανάμεσα στην κλίκα των έμπιστων κακούργων του ωσάν Άρχοντας Όφις με τους θαμνόφιδές του. Οι κυ- ριακάτικοι «εορτασμοί» τους στον κάτω όροφο είχαν ξεκινήσει προτού σηκωθώ. Βγήκα σε αναζήτηση νερού για ξύρισμα & βρήκα την ταβέρ- να γεμάτη θαλασσόλυκους που περίμεναν τη σειρά τους για αυτές τις καημένες τις Ινδιάνες που έχει παγιδεύσει ο κύριος Γουόκερ σ’ ένα αυτοσχέδιο μπορντέλο . (Ο Ράφαελ δεν ήταν ανάμεσα στους έκλυτους.) Δεν εννοώ να προγευματίσω σε πορνείο τη Μέρα του Κυρίου. Η αποστροφή του Χένρι ήταν ισάξια της δικής μου, παραλείψαμε λοιπόν το πρόγευμα (το δίχως άλλο, η υπηρέτρια είχε επιστρατευτεί σε άλλου είδους υπηρεσίες) & κινήσαμε για το παρεκκλήσι, για να εκκλησια- στούμε νηστικοί. Ούτε διακόσιες γιάρδες δεν είχαμε προχωρήσει όταν, προς σύγχυ- σή μου, θυμήθηκα τούτο το ημερολόγιο, αφημένο στο τραπέζι του