Cloud Atlas

D A V I D M I T C H E L L 14 Σάββατο, 9 Νοεμβρίου– Χάραμα λαμπρό σαν ασημένιο δολάριο. Στον όρμο, η σκούνα μας ακόμη αποτελεί θέαμα αξιοθρήνητο. Στην ακτή καρενάρουν ένα ιν- διάνικο πολεμικό κανό. Ο Χένρι & εγώ κινήσαμε για την «Παραλία των Ομόδειπνων» με διάθεση εορταστική, αφού χαιρετήσαμε μακά- ρια την υπηρέτρια που εργάζεται για τον κύριο Γουόκερ. Η σκυθρωπή δεσποινίδα άπλωνε ρούχα σε έναν θάμνο & δεν μας έδωσε σημασία. Έχει μια υποψία σκούρου αίματος & θαρρώ η μητέρα της δεν πρέπει να απέχει & πολύ από τη φάρα της ζούγκλας. Ενώ περνούσαμε κάτω από το ινδιάνικο χωριουδάκι, ένα «βουητό» μάς κέντρισε την περιέργεια & αποφασίσαμε να εντοπίσουμε την προέλευσή του. Ο καταυλισμός περιφράσσεται από πασσάλους, σε τέτοια αποσύνθεση που μπορεί κανείς να εισβάλει από δέκα μεριές. Μια άτριχη σκύλα σήκωσε το κεφάλι της, ήταν όμως ξεδοντιάρα & ετοιμοθάνατη & δεν γάβγισε. Ένας εξωτερικός δακτύλιος από καλύβια πόνγκα (κατασκευασμένα από κλαριά, χωμάτινους τοίχους & ψάθινες οροφές) έστεκε ταπεινά στον ίσκιο «αρχοντικών» κατοικιών, φτιαγ- μένων από ξύλο, με σκαλιστά ανώφλια & υποτυπώδεις βεράντες. Στο κέντρο εκείνου του χωριού λάμβανε χώρα μια δημόσια μαστίγωση. Ο Χένρι & εγώ ήμασταν οι μοναδικοί Λευκοί εκεί, διακρίνονταν όμως τρεις κάστες Ινδιάνων θεατών. Ο φύλαρχος καθόταν στον θρόνο του, φορώντας μανδύα με φτερά, ενώ οι δερματόστικτοι ευγενείς & τα γυναικόπαιδά τους παρακολουθούσαν όρθιοι, κάπου τριάντα στον αριθμό. Οι σκλάβοι, πιο μελαψοί & βρόμικοι από τους καστανόχρω- μους αφέντες τους & πολύ λιγότεροι αριθμητικά, κάθονταν στις λά- σπες. Τέτοια έμφυτη, κτηνώδης αποχαύνωση! Βλογιοκομμένοι & φουσκαλιασμένοι από το χάκι χάκι , οι άθλιοι τούτοι κοιτούσαν την τι- μωρία, χωρίς άλλη αντίδραση πέρα από το παράξενο εκείνο βουητό που θύμιζε μελίσσι. Αν υποδήλωνε συμπόνια ή αποδοκιμασία ο ήχος δεν το γνωρίζαμε. Ο μαστιγωτής ήταν ένας Γολιάθ με σωματική διά- πλαση η οποία θα τρόμαζε & πυγμάχο. Σαύρες δεινές & μικρές ήταν ζωγραφισμένες απ’ άκρη σ’ άκρη στους μυς του αγρίου – το τομάρι του θα πουλιόταν σε καλή τιμή, αν & δεν θα αναλάμβανα να τον απαλ-