224 Big Bang 1970-1973 υπογράμμιζε τις αμφιβολίες που τον έφερναν στο «αμήν».25 Είναι η πρώτη εμφάνιση μιας «μεθόδου» που θα περιγραφεί αργότερα ως το ιδιαίτερο «κράμα» του: λειτουργεί σαν σφουγγάρι, εισπνέει ό,τι περιφέρεται γύρω του, το επεξεργάζεται, το μεταλλάσσει, το εμπλουτίζει, το ανασυνθέτει, το ανασυγκροτεί, το διασκευάζει και το αναδιαμορφώνει με τρόπο που συγκινεί το ακροατήριό του. Στο Φορτηγό, το κράμα περιλαμβάνει τον Γάλλο τροβαδούρο Ζορζ Μπρασένς, τον Μπομπ Ντίλαν, αλλά και τους Θεσσαλονικιούς διανοούμενους Ασλάνογλου, Χριστιανόπουλο και Πεντζίκη.26 Η κυκλοφορία ενός μεγάλου δίσκου την εποχή εκείνη είναι από μόνη της σημαντική επιτυχία, κι έτσι τη βιώνει ο Σαββόπουλος: «Να, αυτή η ταχύτητα που κόβει την αναπνοή, σαν να μην επαρκεί ο αέρας. Ήμουν άλλος ένας έφηβος εναντίον της πραγματικότητας, αλλά αυτό γινόταν πρώτη φορά με δίσκο».27 Αρχικά, όμως, ο δίσκος περνάει απαρατήρητος: «Το Φορτηγό δεν πουλούσε σχεδόν τίποτα» λέει, γεγονός που τον απογοητεύει. Σκέφτεται ακόμα και να αποσυρθεί και να μπαρκάρει.28 Φαντασιώσεις, προφανώς. Γρήγορα ξεπερνά την κατάθλιψή του, αισθάνεται παντοδύναμος και δεν το κρύβει: «Είν’ ένα θαύμα αυτή η ερωτική σχέση ανάμεσα σε μένα και το ακροατήριο» δηλώνει τον Μάρτιο του 1967. «Κυριαρχώ και δικαιούμαι. Με τα τραγούδια μπορώ να πληρώσω τα σπασμένα από τις καθημερινές μου σχέσεις. Κι ακόμα έτσι μόνο ξέρω να ξεσπώ κοινωνικά».29 Με το που μπαίνει το 1967, ο Σαββόπουλος έχει γίνει πια γνωστός σε έναν μικρό αλλά επιδραστικό κύκλο, όπου θεωρείται ανερχόμενο αστέρι, καλλιεργώντας την ιδιαίτερη περσόνα του δήθεν ανέμελου, αν και σαρδόνια είρωνα, και κλαυσιγελαστικά υπάρχοντα μοναχικού σαλτιμπάγκου, πλανόδιου μουσικού, γυρολόγου ποιητή, υποκριτή, ένοχου μα και αθώου περαστικού, στα ρημαγμένα μεταπολεμικά πεδία του εικοστού αιώνα, στην Ελλάδα, στο δεύτερο μισό, στα διάσημα σίξτις. […] Αδύνατος, ξεγλέντζουρος, με το πεταχτό του μήλο τού Αδάμ να συναγωνίζεται σε αεικινησία τα στρογγυλά ματάκια του, κομμάτι παιδαριογέρων, σοφά αθώος, αποταγμένος από τα εγκόσμια, μα και βουτηγμένος σ’ αυτά μέχρι τα μπούνια, πονηρός.30 Με τεράστια αυτοπεποίθηση και βαθιά εμπιστοσύνη στις επιλογές του, αρνείται να υποκύψει στη γοητεία του ροκ που κατακτά τότε τον κόσμο: «Το γιε-γιε είναι μεγάλο πράγμα, όμως θα το πολεμήσω και για λόγους ιδεολογικούς και για λόγους γούστου» υποστηρίζει. «Η γιεγιέδικη μουσική χρησιμοποιεί απίθανα μηχανήματα. Ενισχυ25 Γκιώνης (1967). 26 Λαχάς (1966). 27 Πηλιχός (1975). 28 Σαββόπουλος (2025), 124, 126. 29 Γκιώνης (1967). 30 Σαράτση (2017).
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=