222 Big Bang 1970-1973 Πρώτη δουλειά επ’ αμοιβή στις Εννέα Μούσες του Ζουγανέλη στη Μύκονο μπροστά σε ένα αδιάφορο τουριστικό κοινό το καλοκαίρι του 1964, έπειτα από μεσολάβηση πάλι του Θεοδωράκη.13 Σιγά σιγά βρίσκει τον δρόμο του προς τις μπουάτ της Πλάκας, ξεκινώντας από τη Στοά του Γιώργου Κούνδουρου μαζί με τη Μαρία Φαραντούρη και τον Μάνο Λοΐζο, όπου τραγουδά «μη ακουόμενος»: «Όταν έβγαινα, ο κόσμος έλεγε: “Ωχ, πάλι αυτός;”».14 Συνεχίζει στη Ρουλότα, ένα μικροσκοπικό υπόγειο στην οδό Βουλής, με την Καίτη Χωματά, χωρίς πίστα ούτε μικρόφωνα, μόνο ένα σκαμπό. «Κάναμε τρία προγράμματα, δεν ήταν ακριβώς προγράμματα, ήταν ένα στέκι, σαν ένα μπαράκι, όπου κάθεσαι και μιλάς και ακούς μουσική απ’ το μαγνητόφωνο και κάθε είκοσι λεπτά βγαίνει ο Σαββόπουλος, τραγουδάει λίγο, σταματάει, κάθεται με τις παρέες και αυτός – δεν υπήρχε άλλος χώρος να καθίσεις, εξάλλου».15 Θα ακολουθήσει μια άλλη μπουάτ στην Πλάκα, η Παράγκα. Ο Νίκος Μαμαγκάκης τον συστήνει στη LYRA, όπου με τα πολλά βγάζει τα πρώτα του δισκάκια 45 στροφών τo 1964 και το 1965 με γενικό τίτλο Ο Διονύσης Σαββόπουλος και η κιθάρα του και σλόγκαν «Το Νέο Κύμα στο ελληνικό τραγούδι». Ξεχωρίζουν οι μπαλάντες Μια θάλασσα μικρή και Μη μιλάς άλλο γι’ αγάπη.16 Η υποδοχή είναι θετική, αλλά η επιτυχία δεν είναι στο ραντεβού. «Σε ακούνε;» τον ρωτά ο Φώντας Λάδης το 1966. «Πολύ λίγοι» απαντά αυτός. «Οι δίσκοι μου έχουν μικρή κυκλοφορία».17 Πολύ πιο γνωστός και ανερχόμενος στο είδος αυτό είναι ο Νότης Μαυρουδής, που το 1965 αποκτά πανελλήνια αναγνώριση κατακτώντας το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης με το (εντελώς ξεχασμένο σήμερα) τραγούδι Ήταν μεγάλη η νύχτα.18 Αυτό που θα διαχωρίσει τον Σαββόπουλο από τους άλλους είναι το έντονο και ιδιαίτερο προσωπικό στίγμα: θα το καλλιεργήσει από την αρχή και θα επιχειρήσει να απομακρυνθεί τόσο από τα κλισέ και τις μεγαλοστομίες της εποχής όσο και από τους «συναδέλφους» του του Νέου Κύματος. «Έντονα στοιχεία πολιτικού και υπαρξιακού προβληματισμού, κοινωνική κριτική, ο δρόμος, το πανηγύρι, η ειρωνεία. Και πάνω απ’ όλα η ολιστική λειτουργία της τέχνης του: μουσική, στίχοι, τραγούδι, περφόρμανς. One man show».19 Πάνω στα στοιχεία αυτά θα «χτίσει» σταδιακά το πρώτο του αφοσιωμένο κοινό, που αποτελείται κυρίως από «φοιτητές, νεολαία και τον κόσμο των διανοουμένων».20 Αυτό περιγράφει το 13 Σαββόπουλος (2025), 88. 14 Πηλιχός (1975). 15 Σαββόπουλος (2020). 16 Πηλιχός (1975). Τα υπόλοιπα τραγούδια: Εγερτήριο και Τα πουλιά της δυστυχίας. 17 Λάδης (1966). 18 Μυλωνάς (1985), 187. 19 Κάσδαγλης (2022), 34. 20 Μυλωνάς (1992), 196.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=