Αόρατος

P A U L A U S T E R 16 περας, που ζει την τραγωδία να είναι ερωτευμένος με δύο γυ­ ναίκες ταυτόχρονα. Ακούγεται γερό, απάντησα, όμως τίποτα στην Αμερική δεν είναι γερό. Το όνομα αυτό δόθηκε στον παππού μου όταν έφτα­ σε στο Έλις Άιλαντ στα χίλια εννιακόσια. Απ’ ό,τι φαίνεται το όνομα Βαλσίνκσκι δυσκόλεψε πολύ τις μεταναστευτικές αρχές, οπότε τον βάφτισαν Γουόκερ. Τι χώρα, είπε ο Μπορν. Αγράμματοι αξιωματούχοι που κλέ­ βουν την ταυτότητα ενός ανθρώπου με μια απλή μονοκονδυλιά. Όχι την ταυτότητά του, είπα. Μόνο το όνομά του. Εργάστη­ κε ως χασάπης κοσέρ 1 στη Λόουερ Ιστ Σάιντ του Μανχάταν για τριάντα χρόνια. Ειπώθηκαν πολλά, πολύ περισσότερα έπειτα απ’ αυτό, αρ­ κετά για να γεμίσουν τουλάχιστον μιας ώρας ασυνάρτητη συζή­ τηση που πηδούσε από το ένα θέμα στο άλλο. Το Βιετνάμ και η αυξανόμενη εναντίωση στον πόλεμο. Οι διαφορές μεταξύ Νέας Υόρκης και Παρισιού. Η δολοφονία του Κένεντι. Το αμερικανι­ κό εμπορικό εμπάργκο στην Κούβα. Απρόσωπα θέματα, είναι η αλήθεια, αλλά ο Μπορν είχε ισχυρές απόψεις για τα πάντα, απόψεις συχνά τρελές, ανορθόδοξες, και καθώς πρόφερε τις λέξεις του με ελαφρά ειρωνικό, πονηρά συγκαταβατικό τρόπο, δεν μπορούσα να ξέρω αν και κατά πόσο μιλούσε σοβαρά. Ορι­ σμένες στιγμές ακουγόταν σαν επιθετικός δεξιός συντηρητικός· κάποιες άλλες, υποστήριζε ιδέες που τον έκαναν να ακούγεται σαν αναρχικός βομβιστής. Προσπαθεί άραγε να με προκαλέσει, αναρωτιόμουν, ή μήπως αυτή είναι μια φυσιολογική για κείνον στάση, ο τρόπος του να διασκεδάζει τα σαββατόβραδα; Στο με­ ταξύ, η αινιγματικήΜαργκό είχε σηκωθεί από εκεί που κούρνια­ ζε πάνω στο καλοριφέρ για να μου κάνει τράκα ένα τσιγάρο κι ύστερα παρέμεινε όρθια, συμμετέχοντας ελάχιστα στη συζήτη­ ση, στην πραγματικότητα σχεδόν καθόλου, εξετάζοντάς με όμως