SIMONE DE BEAUVOIR 40 όπως και οι έννοιες, περιορίζονταν στο ουσιώδες έργο τους. Οι Κήποι του Λουξεμβούργου, με τις συστάδες από ανέγγιχτους θάμνους και τις απαγορευμένες εκτάσεις με γρασίδι, δεν ήταν για μένα τίποτα περισσότερο από ένας συνηθισμένος παιχνιδότοπος. Κάποιες φορές, ένα σκίσιμο σε άφηνε να δεις, πίσω απ’ τον ζωγραφισμένο καμβά, συγκεχυμένα, σκοτεινά βάθη. Οι σήραγγες του μετρό εκτείνονταν στο άπειρο, φτάνοντας στα μυστικά έγκατα της γης. Στο μπουλβάρ ντι Μονπαρνάς, εκεί που σήμερα βρίσκεται η μπρασερί La Coupole, υπήρχε η καρβουναποθήκη Juglar απ’ όπου ξεπρόβαλλαν άντρες με πρόσωπα μουτζουρωμένα, κουβαλώντας τσουβάλια στο κεφάλι τους· ανάμεσα σε σωρούς από κοκ και ανθρακίτη, θαρρείς κι έβγαιναν μέσα από καμινάδες, περιφέρονταν το καταμεσήμερο ετούτα τα σκοτεινά πλάσματα που ο Θεός τα ’χε διώξει απ’ το βασίλειο του φωτός. Μα εγώ δεν τους κοιτούσα καν. Στο εξευγενισμένο σύμπαν όπου ήμουν κλεισμένη, λιγοστά πράγματα με ξένιζαν, γιατί δεν ήξερα πού άρχιζε και πού σταματούσε η εξουσία του ανθρώπου. Τα αεροπλάνα και τα ζέπελιν που, πότε πότε, διέσχιζαν τον παρισινό ουρανό, θάμπωναν πολύ περισσότερο τους μεγάλους απ’ ό,τι εμένα. Όσο για ψυχαγωγία, μάλλον ανύπαρκτη. Μια φορά με πήγαν οι γονείς μου να δω την επίσημη πομπή με το βασιλικό ζεύγος της Αγγλίας στα Ηλύσια Πεδία· παρακολούθησα κάποιες ακολουθίες της Σαρακοστής, και αργότερα την κηδεία του Γκαλιενί.* Με * Joseph Simon Gallieni (1849-1916): Γάλλος στρατάρχης, γνω-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=