Αιχμηρά αντικείμενα

Α Ι Χ Μ Η Ρ Α Α Ν Τ Ι Κ Ε Ι Μ Ε Ν Α 19 εστιατόριο, που το έχει μια οικογένεια της οποίας το όνομα δεν μπορώ να θυμηθώ. Η Μέιν Στριτ ήταν άδεια. Oύτε αυτοκίνητα ούτε άνθρωποι. Ένας σκύλος έτρεχε με λοξές δρασκελιές στο πεζοδρόμιο χωρίς αφεντικό ξοπίσω του να τον φωνάζει. Σε όλους τους φανοστά- τες του δρόμου υπήρχε το πρόσωπο ενός κοριτσιού σε μια φωτοτυπία όλο κόκκο, κολλημένη με κίτρινη ταινία. Πάρκαρα και τράβηξα μία από τις ανακοινώσεις που ήταν κολλημένη στραβά σε μια πινακίδα της τροχαίας, σε ύψος μικρού παιδιού. Η αφίσα ήταν αυτοσχέδια. Ένα «Αγνοείται», στην κορυφή, με χοντρά κεφαλαία που πρέπει να είχαν γραφτεί με μαρκαδόρο. Η φωτοτυπία έδειχνε ένα κορίτσι με μαύρα μάτια, άγριο χαμό- γελο και πάρα πολλά μαλλιά σε αναλογία με το κεφάλι του. Το είδος του κοριτσιού που οι δάσκαλοί του θα το περιέγραφαν ως «μια σταλιά». Μου άρεσε η μικρή. Nάταλι Τζέιν Κιν Ηλικία: 10 Χάθηκε: 11/5 Εθεάθη για τελευταία φορά στο πάρκο Τζέικομπ Τζ. Γκάρετ Φορούσε σορτσάκι μπλουτζίν και κόκκινο ριγέ μπλουζάκι Πληροφορίες: 555-7377 Ήλπιζα ότι θα έμπαινα στο αστυνομικό τμήμα και θα με πληροφορούσαν ότι η Nάταλι Τζέιν είχε ήδη βρεθεί. Oύτε γάτα ούτε ζημιά. Μάλλον έχασε τον δρόμο της, ή στραμπούληξε το πόδι της στο δάσος, ή το έσκασε από το σπίτι και μετά το ξα- νασκέφτηκε. Θα έμπαινα ξανά στο αυτοκίνητό μου, θα γύριζα στο Σικάγο και δεν θα μιλούσα με κανέναν. Αποδείχτηκε ότι οι δρόμοι ήταν έρημοι επειδή η μισή πόλη είχε βγει να ψάξει στο δάσος, προς τη βορινή πλευρά. Η γραμ-