Αγιογραφία

ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑ 17 Όμως δεν είναι έτσι. Και για να μην αφήσω τη σκέψι σας να πάρη σφαλερά μονοπάτια, σας δηλώνω εξαρχής πως σκο- πός μου δεν είναι να διαβάλω την αγιοσύνη του Ιωάννη του Ορφανού. Σκοπός μου μοναδικός, μάρτυς μου ο Θεός, είναι να εξομολογηθώ. Έχω πατήσει τα ογδόντα και, παρόλο που η μάνα μου ήτον ο πιο θεοσεβούμενος άνθρωπος που ξέρω, εμένα οι σχέσεις μου με την εκκλησία δεν ήσαντε ποτές πολύ καλές. Για να πω την αλήθεια, έχω να πατήσω το πο- δάρι μου σ’ εκκλησιά από τότε που πάντρεψα τα παιδιά και βάφτισα τα εγγόνια μου – πάνε κάμποσα χρόνια. Καθώς η ώρα που θα με βρούνε τεντωμένο στο κρεββάτι μου σιμώνει, είπα, ευκαιρία είναι να εξομολογηθώ τα κρίματά μου · δεν είναι σωστό να τ’ αφήνη κανείς αυτά για την τελευταία στιγ- μή. Ποιος ξέρει, ακόμη και τώρα, αν θα προλάβω να πω όσα έχω να πω. Γι’ αυτό, Σεβασμιώτατε, σας παρακαλώ να διαβάσετε αυ- τά που γράφω σαν να ’μουνα γονατιστός μπροστά σας και να ζητούσα να μου δώσετε συχώρεσι. Κι ακόμα να δείξετε υπο- μονή στην πολυλογία ενός γέρου που εκράτησε το στόμα του κλειστό μια ζωή ολάκερη και τώρα, που έκαμε απόφασι να μιλήση, θέλει να τα πη όλα καταπώς έγιναν, να μην αφήση τίποτε απέξω, να φκιάξη την εικόνα σωστή για να λάβη δί- καιη κρίσι. Είναι παράξενο κι ίσως σας κάμη απορία πώς μπορεί να θυμούμαι με τόση λεπτομέρεια γεγονότα που απέχουν εξή- ντα τόσα χρόνια. Το που τα γεγονότα είναι τέτοια δεν αρκεί. Εξήγησι άλλη δεν μπόρεσα να δώσω πέρα από τούτη: ότι