Αγιογραφία

ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑ 23 αιτία που δεν εγύριζε ο πατέρας μου στο σπίτι. Κι όταν είδε κι απόειδε, κι επειδή το πράμα είχε σφίξει, με τους χωροφυ- λάκους να χτυπούν την πόρτα μας κάθε τρεις και λίγο, για να βεβαιωθούν πως ο γιος του κομμουνιστή δεν ήτονε δυο φορές κομμουνιστής, επήρε την απόφασι να με στείλη κοντά στον θειο μου για να μπω σε μια σειρά. Κι ο θειος μου, αφού βεβαιώθηκε πως δεν ήμουνα κομμουνιστής σαν τον ανεπρό- κοπο τον πατέρα μου, αλλά, αντιθέτως, φιλότιμος και μυα- λωμένος, της μήνυσε πως θα μιλούσε στον μπατζανάκη του, έναν πολιτευτή εκ Πατρών, για να με βάλουν εις τη θέσι του στην Αγροφυλακή. Εννοείται, Σεβασμιώτατε, πως τίποτα δεν έγινε κατά πώς το σχεδιάζανε ο θειος μου με τη μάνα μου. Ούτε εγώ μπήκα ποτές στην Αγροφυλακή, αφού ο εκ Πατρών πολιτευτής δεν επληροφορήθηκε καν την ύπαρξί μου, ούτε ο θειος μου επρόλαβε να βγη στη σύνταξι. Η ζωή μου είχε πάρει άλλη ρότα απ’ τη στιγμή που επάτησα το πόδι μου στο Θερμό, το μόνο απ’ τα χωριά νοτίως της Μεγαλοπόλεως που εξέφυγε απ’ τη σκληρή μοίρα της άγονης αρκαδικής γης, διά λόγους που έχουν σε μεγάλο βαθμό να κάμουν με όσα τρομερά συ- νέβησαν τη νύχτα της ενάτης προς δεκάτην Ιουλίου του 1940. Και η πρώτη ένδειξις πως κάτι όντως τρομερό συνέβαινε εκείνη τη νύχτα στο Θερμό υπήρξε το δίχως άλλο η φούρια με την οποία εισέβαλε στο αγροφυλακείο ο θειος μου, κάθι- δρος και ασθμαίνων. Θέλω εδώ να επισημάνω πως η έκπλη- ξίς μου ήτο μεγάλη, διότι τέτοια φούρια ήτον ανάρμοστη, τόσο προς την ώρα όσο και προς τον χαρακτήρα του, όπως