Αγιογραφία

ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑ 19 στείλω αρχικώς στον Διοικητή της Χωροφυλακής στην Τρί- πολι. Πολύ σύντομα ωστόσο συνειδητοποίησα πως η «αλή- θεια» λίγη σχέσι έχει εν τέλει μ’ αυτό που πραγματικά συνέ- βη, περισσότερο δε εξυπηρετεί τις δοξασίες των πολλών. Γι’ αυτούς, για τους πολλούς δηλαδή, η απόφασις είχε ήδη βγει και ήτον εις βάρος μου. Το διεπίστωσα στα πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα του Τύπου, τις πρώτες τουλάχιστον εβδομάδες μετά το «αποτρόπαιον» έγκλημά μου (το οποίο, εδώ που τα λέμε, ούτε αποτρόπαιον ήτον ούτε καν έγκλημα). Το διέκρι- να στις δηλώσεις των διωκτών μου. Το είδα στις καταθέσεις όσων με εγνώριζαν και έκπληκτοι ανακάλυπταν με τι υπο- κείμενο είχαν να κάμουν. Είναι ίσως άνευ σημασίας πλέον, ωστόσο το καταθέτω για να σας δώσω την πληρέστερη δυ- νατή εικόνα. Οι πλέον επικριτικοί εναντίον μου, απ’ όσους εδήλωσαν ότι με εγνώριζαν, ήσαντε δύο άτομα τα οποία ου- δέποτε είχα συναντήσει –και σας διαβεβαιώ πως η μνήμη μου δεν με απατά– και τα οποία έσπευσαν να δηλώσουνε στον Τύπο ότι « αι συχναί εκρήξεις του χαρακτήρος μου εφανέρωναν εις τον διορατικόν παρατηρητή τον μελλοντικό, αδίστακτο εγκλημα- τία ». Έχω κρατήσει τα σχετικά αποκόμματα, παρόλο που αυ- τή δεν ήτον και η πιο σοφή επιλογή. Τέλος, την αυτή γνώμη είχαν και όλοι όσους ερώτησα εγώ ο ίδιος, υπό τη νέα μου ταυτότητα, εννοείται, εις κατ’ ιδίαν, αθώες τάχα, συζητήσεις. Γι’ αυτούς τους λόγους θεώρησα περιττό να προωθήσω την αναφορά μου εκείνη. Ήτο φανερό ότι στη συνείδησι όλων ο Αντώνιος Ευσταθίου του Νικολάου είχε καταχωρηθεί πέραν πάσης αμφιβολίας ως ο φονιάς του Αγίου Ιωάννη του