ΤΌΜΑΣ ΓΟΎΝΤΡΟΟΥ ΟΥΊΛΣΟΝ 39 των Σεβρών του 1920, αλλά μια νέα τουρκική κυβέρνηση, της οποίας ηγήθηκε ένας στρατηγός του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, ο Μουσταφά Κεμάλ, κατάφερε να ξανακερδίσει κάποια από τα εδάφη που η χώρα του είχε απολέσει. Μια συνθήκη που αναγνώριζε τα νέα σύνορα της ανεξάρτητης Τουρκίας υπογράφτηκε στη Λωζάννη της Ελβετίας το 1923, όταν ο Ουίλσον δεν ήταν πλέον πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών και είχε αποσυρθεί από την ενεργή ανάμειξη στα πολιτικά ζητήματα της Ευρώπης. Η Τουρκία ήταν υποχρεωμένη να εγκαταλείψει τις επαρχίες της έξω από την Ανατολία, στη Μέση Ανατολή, αλλά αυτές δεν έγιναν ανεξάρτητα έθνη-κράτη∙ αντίθετα, περιήλθαν στον έλεγχο της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας με το σύστημα των διεθνών Εντολών, οι οποίες διατηρούσαν τις υφιστάμενες αυτοκρατορικές κτήσεις τους. Έτσι, οι Βρετανοί και οι Γάλλοι όχι μόνο δεν εγκατέλειψαν τις εκτός Ευρώπης αποικίες τους, αλλά, ως αποτέλεσμα του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, τις επέκτειναν. Η αρχή του εθνικού αυτοπροσδιορισμού δεν εφαρμόστηκε εκτός Ευρώπης. Ο Ουίλσον αυτοπροσώπως ηγήθηκε της μεταπολεμικής διάσκεψης για τη συγκρότηση μιας διεθνούς οργάνωσης με σκοπό τη διατήρηση της ειρήνης. Στη Γενική Συνέλευση της Κοινωνίας των Εθνών μπορούσε να συμμετέχει κάθε κυρίαρχο κράτος, ενώ μια γραμματεία και ένα εκτελεστικό συμβούλιο θα απαρτίζονταν από τις πέντε νικήτριες δυνάμεις –η Ιαπωνία, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία και η Ιταλία– μαζί με άλλες τέσσερις χώρες. Από όλα τα διαφορετικά στοιχεία της μεταπολεμικής διευθέτησης, ο Ουίλσον έδωσε τη μεγαλύτερη βαρύτητα στην Κοινωνία των Εθνών∙
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=