15 © Bernardo Pérez Ποιοι είναι οι δίκαιοι και ποιοι οι άδικοι; Αν η διεθνής δικαιοσύνη υπάρχει πραγματικά, γιατί δεν κρίνει ποτέ τους ισχυρούς; Οι υπεύθυνοι για τις πιο φρικτές σφαγές δεν καταδικάζονται σε φυλάκιση. Μήπως επειδή αυτοί κρατούν τα κλειδιά των φυλακών; Είναι δίκαιος ένας κόσμος που κάθε λεπτό διαθέτει τρία εκατομμύρια δολάρια για στρατιωτικές δαπάνες, ενώ κάθε λεπτό πεθαίνουν δεκαπέντε παιδιά από πείνα ή ιάσιμες ασθένειες; Εναντίον ποιανού οπλίζεται μέχρι τα δόντια η λεγόμενη διεθνής κοινότητα; Εναντίον της φτώχειας ή εναντίον των φτωχών; Είναι σωστό να συγχέουμε την ευημερία μιας κοινωνικής τάξης με την ευημερία μιας χώρας; Όχι μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες έχουν εγκαθιδρύσει στρατιωτικές δικτατορίες σε όλο τον κόσμο. Και νομίζουν ότι είναι σε θέση να διδάξουν τη δημοκρατία. με τα δικά του λόγια... Είμαι ένας συγγραφέας που έχει εμμονή με τη μνήμη, με την ανάκληση του παρελθόντος της Αμερικής πάνω απ’ όλα, και ακόμα περισσότερο με αυτό της Λατινικής Αμερικής, μιας αγαπημένης γης που είναι καταδικασμένη στην αμνησία. Αν το καλοεξετάσεις, δεν είμαστε παρά όσα κάνουμε για ν’ αλλάξουμε αυτό που είμαστε. Ο νεοφιλελευθερισμός προβάλλεται σήμερα ως μαγική συνταγή για την παγκόσμια σωτηρία, σαν να ήταν η Δέκατη Συμφωνία του Μπετόβεν ή το Όγδοο Θαύμα του Κόσμου, αλλά εδώ και πέντε αιώνες βρισκόμαστε σε αυτή την κατάσταση, πιστεύοντας ότι η ελευθερία του χρήματος είναι πιο σημαντική από την ελευθερία των ανθρώπων και ότι η εξωστρεφής ανάπτυξη μπορεί να μας σώσει.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=