14 «Αν είχε γράψει η Εύα τη Γένεση, πώς να ήταν άραγε η πρώτη νύχτα έρωτα του ανθρώπινου γένους;» Με τη χαρακτηριστική του ποιητική πρόζα, μιλάει για γυναίκες που άφησαν το δικό τους στίγμα στην ιστορία, παραθέτει συλλογικά κατορθώματα γυναικών, μιλάει για τις ρίζες του μισογυνισμού, για γυναίκες που αψήφησαν την κυρίαρχη αντρική ερμηνεία της πραγματικότητας. Στις σύντομες ιστορίες του, που αποτελούν σήμα κατατεθέν της ποιητικής του και που αντιπαλεύουν τον πληθωρισμό των λέξεων, ο Γκαλεάνο ανασύρει από τη λήθη πρόσωπα, πράξεις, λόγια αλλά και βάσανα γυναικών ανά τους αιώνες, που οι θεσμοί της εξουσίας εξάλειψαν συχνά από τη δημόσια μνήμη, αλλά όχι ευτυχώς και από τη συλλογική. Τιτίκα Δημητρούλια, Η Εφημερίδα των Συντακτών Οι αδικίες, οι επώδυνες και μαγικές όψεις του έρωτα, η καταδίκη του ιμπεριαλισμού και η σύγχρονη αποικιοκρατία, οι επαναστάσεις και οι μορφές αντίστασης, η φιλία ως καταφύγιο, οι λησμονημένοι της Ιστορίας και τα μικρά θαύματα που κρύβονται στην καθημερινή ζωή είναι κάποια από τα θέματα που απασχολούσαν και ενέπνεαν τον Γκαλεάνο. Η διαδρομή των κειμένων σε αυτή την ανθολογία δείχνει… ό,τι αγαπάει. Όπως είχε πει και ο ίδιος σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις του, φανταζόταν τα βιβλία του «σαν σπίτια με πολλά παράθυρα, παράθυρα πολύ μεγάλα, και με πολλές πόρτες, έτσι ώστε ο αναγνώστης να μπορεί να μπει και να βγει απ’ όπου θελήσει και όσες φορές επιθυμεί. Βιβλία που να μην είναι κλουβιά, αλλά χώροι ελευθερίας». ΑΝΘΟΛΟΓΙΕΣ
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=