Αιχμές - Τεύχος #6

16 | ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΚΛΑΣΙΚΟΙ Τ ο χρήμα είναι άυλο, ναι, ουδεμία αντίρρηση. Το ίδιο και η ισχύς. Ο Πολί- της Κέιν των ημερών μας, ακόμα κι αν δεν θέ- λει να το παραδεχθεί, στο τέ- λος θα ηττηθεί από τον χρόνο. Κεντρικός ήρωας στο βρα- βευμένο με Πούλιτζερ μυθι- στόρημα του Hernan Diaz Πα- ρακαταθήκη είναι ο τετραπέ- ρατος χρηματιστής Άντριου Μπέβελ. Ένας άνθρωπος που τρέχει πιο γρήγορα από τη σκιά του και τις ευκαιρίες για μέγι- στο πλουτισμό. Τίποτα δεν αφήνει στην τύχη του, ενώ η κερ- δώα λογική του τον φέρνει πάντα μπροστά από τις εξελίξεις. Είναι, άραγε, ένας αυτοκράτορας του πλούτου; ΟDiaz αρθρώ- νει το μυθιστόρημά του σε τέσσερα μέρη διαφορετικής υφής, μέσα από τα οποία σκιαγραφείται ο ιδιόμορφος χαρακτήρας τουΜπέβελ. Αν μας παρέχουν κάποιααλήθειααυτές οι εκφάν- σεις; Καμία απολύτως. Τα πάντα ρέουν μέσα στο απρόβλεπτο του μύθου. Σίγουρα οΜπέβελ δεν είναι αυτός που θέλει να δεί- χνει. Ποιος είναι άλλωστε; Η καρδιά του μυθιστορήματος είναι η ψευδαίσθηση του Τ η δεκαετία του ’80 την έζησα σε κατάσταση οργιώ- δους ανάπτυξης. Σαν ένα τραχύ πέρασμααπό την παι- δικότητα στην ενηλικίωση. Διαβάζοντας το βραβευ- μένο με Βooker μυθιστόρημα του Douglas Stuart Σά- γκι Μπέιν μπήκα στον πειρασμό να κάνω τις απαραί- τητες καταβυθίσεις στο παρελθόν. Δεν έχω ζήσει τη Γλασκό- βη εκείνης της δεκαετίας (ούτε κι άλλης), αλλά θυμάμαι τον θατσερισμό, τις δύσκολες σχέσεις με τους γονείς, τον διάχυτο συντηρητισμό. Αυτά τα έβρισκες παντού τότε. Είναι ένα βιβλίο που σε γραπώνει με την ειλικρίνειά του. Μπορεί να φέρει ως τίτλο το όνομα του Σάγκι, του τρίτου παι- διού της Άγκνες, όμως είναι ο γυναικείος χαρακτήρας που πυ- ροδοτεί όλες τις εξελίξεις. Μια γυναίκα παραιτημένη από τη ζωή, αλκοολική, βουτηγμένη στην αυτολύπηση, αλλά και παθιασμένη όπως είναι όλοι οι απελπισμένοι άν- θρωποι. Στα μάτια και στο μυαλό, τούτο το μυθιστόρημα σου αφήνει την καπνιά από τη συνοικία των ανθρακωρύχων, τη λάσπη των δρόμων, τα σκληρά βλέμματα, την αγριό- τητα που μέσα της όμως κρύβει μια σπάνια ανθρωπιά. Ο Stuart αποτυπώνει με ενάργεια και λεπτομέρεια την εποχή (φτάνει έως το ’90) παραδίδοντάς μας μιαολόκλη- ρη τοιχογραφία της πόλης και των ανθρώπων της. Κάρ- βουνο, βία, τραχύτητα, χαμένες τύχες. Με αυτά τα δύ- σκολα υλικά ο Stuart φτιάχνει σπουδαία λογοτεχνία. Douglas Stuart, Σάγκι Μπέιν, μετάφραση: Σταυρούλα Αργυροπούλου, 2021 HernanDiaz, Παρακαταθήκη , μετάφραση: ΚάλλιαΠαπαδάκη, 2023 ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΔΙΟΝΥΣΗ ΜΑΡΙΝΟΥ ΣΤΟΝ ΠΥΡΕΤΟ ΤΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ Δύο σύγχρονοι, βραβευμένοι συγγραφείς, ο Douglas Stuart και ο Hernan Diaz , μας μεταφέρουν απ' την καπνιά των ανθρακωρύχων της Γλασκόβης στη λάμψη της Γουόλ Στριτ και το φρενήρες κυνήγι του χρήματος. χρόνου, των ιστοριών, του χρήματος, ακόμα και της λογοτεχνίας. Τα πάντα είναι μια κατασκευή, μια προσωπική θέαση στα πράγματα, κι όσο ο χρόνος προχωράει, οι αναβαθμοί των επινοήσεων μεγαλώ- νουν συσκοτίζοντας τα πραγματικά γεγονότα ή με- ταφέροντας σʼ εμάς έναν πυρήνα εντελώς αλλοιω- μένο. Τίποτα δεν είναι αληθινό, όλα επιτρέπονται, που συνήθιζε να λέει και ο Ουίλιαμ Μπάροουζ. Ένα τραχύ πέρασμα από την παιδικότητα στην ενηλικίωση. Η καρδιά του μυθιστορήματος είναι η ψευδαίσθηση του χρόνου, των ιστοριών, του χρήματος, ακόμα και της λογοτεχνίας.