Αιχμές - Τεύχος #4

ΚΆΤΙ ΠΟΥ ΕΊΝΑΙ ΑΠΟΛΎΤΩΣ ΣΑΦΈΣ ΕΊΝΑΙ ΌΤΙ ΤΑ ΜΕΓΑΛΎΤΕΡΑ ΛΆΘΗ, ΟΙ ΜΕΓΆΛΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΈΣ, ΈΡΧΟΝΤΑΙ ΠΆΝΤΟΤΕ ΤΗΝ ΏΡΑ ΤΩΝ ΜΕΓΆΛΩΝ ΔΙΧΑΣΜΏΝ. που τονψάχνωείκοσι χρόνια…«Μα γιατί μίλησε με αυτόν;» Γιατί αυτός ήταν ο πρωταγωνιστής, δεν μπορούσα να βρω απαντήσεις ούτε στο Λύ- κειο Ελληνίδων ούτε στον Ερυθρό Σταυρό. Θυμάμαι πάντοτε τον καλό φίλο Μεμέτ Αλί Μπιράντ: «Όταν κάνεις έρευνα, θα κλείνεις τα αυτιά σου και θα αφοσιώνεσαι στη μεγάλη μας ερωμένη». Ναι, όντως αυτή ήταν και είναι η μεγάλη ερω- μένη, και τίποτα δεν με συναρπάζει περισσότε- ρο από το να βλέπω μια νέα γενιά να έχει πάρει τη σκυτάλη της ερευνητικής δημοσιογραφίας. Σε συνθήκες δύσκολες, χωρίς ναπληρώνεται αρ- κετά, το κάνει με επαγγελματισμό και πείσμα. Θέλω να ευχαριστήσω τους ανθρώπους που με εμπιστεύτηκαν με τις εμπειρίες και τις γνώ- σεις τους όταν ήμουν ακόμη πολύ νεαρός αντα- ποκριτής. Κάποιοι, όπως ο ΒύρωνΘεοδωρόπου- λος, δεν είναι πια μαζί μας. Κάποιοι είναι όμως ακόμη στην πρώτη γραμμή, με πρώτο τον πρέ- σβη Πέτρο Μολυβιάτη, που τον ευχαριστώ που είναι σήμερα εδώ. Τον Χρήστο Ζαχαράκη και τον Παύλο Αποστολίδη που θα ήταν εδώ. Όμως πάνω απ’ όλα θέλω να ευχαριστήσω και ναευχαριστήσουμεόλοιδυοΈλληνεςπουτίμησαν την πατρίδα με αυτοθυσία και είναι σήμερα ανά- μεσά μας. Είναι για μένα κομμάτι του πολύτιμου νήματος που μας συνδέει με το παρελθόν και την ιστορίαμας. Οένας, οΔημήτρης Αλευρομάγειρος, έδωσε τη δική του άνιση μάχη με τους Τούρκους στα περίχωρα της Λευκωσίας τον Ιούλιο του 1974. Ήταν ένας από τους ήρωες που έσωσαν την τιμή της Ελλάδας τις ώρες εκείνες. Οι Έλληνες που, όπωςλέει οΚίσινγκερστονΝίξοντηδεύτερημέρα της εισβολής, πολεμάνε σκληράκαι εκπλήσσουν. Ο άλλος, ο πλοίαρχος Δημήτρης Μητσάτσος, τραυματίστηκε βαριά και έχασε το χέρι του πο- λεμώντας στηνΚύπρο το1964πάνωστηνακταιω- ρόΦαέθων. Για δεκαετίες ολόκληρες η ελληνική πολιτεία δεν αναγνώριζε τον ηρωισμό του. Ήταν ένα ακόμα θύμα της ένοχης σιωπής που επικρά- τησε μετά το 1974 για τα όσα συνέβησαν πριν αλλά και εκείνο το καλοκαίρι. Αυτή την ένοχη σιωπή ελπίζω να σπάσει σε έναν βαθμό αυτό το βιβλίο. Δεν έχουμε πια να φοβηθούμε τίποτα. Ήρθε ηώρα να μάθουμε την αλήθεια, να μάθουμε από αυτήν, να ξεπεράσου- με τις ανοιχτές πληγές και τα σύνδρομα. Να βε- βαιωθούμε ότι ποτέ ξανά δεν θα κρατήσουν τις τύχες της χώρας ανθρωπάκια που παίρνουν με- γάλες αποφάσεις σε σκοτεινά δωμάτια. Αλέξης Παπαχελάς , 18.10.2021 | 5