10 Φάντομ Ντακ, ο Ρομπέν των Παπιών. Ο Ντόναλντ Ντακ την ημέρα είναι ένα γκρινιάρικο, τεμπέλικο, άτυχο παπί. Τη νύχτα φοράει τη μυστική στολή του διαβόητου διαρρήκτη Φαντομία. Μάσκα, μπέρτα, ντουλάπες που οδηγούν σε κρησφύγετα και σαραβαλάκια που μετατρέπονται σε διαστημικά λεωφορεία φτιάχνουν την τέλεια μεταμφίεση. Γίνεται ο υπερασπιστής του καλού, ο φόβος των κακοποιών, ο ατρόμητος, ο ένας και μοναδικός Φάντομ Ντακ! Συμώνη Δημητρακοπούλου Όταν ήμουν παιδί, δεν κυκλοφορούσαν τόσα υπέροχα graphic novels όπως σήμερα. Θυμάμαι όμως πως κάθε Σάββατο πήγαινα στο περίπτερο για να πάρω το αγαπημένο μου Μίκυ Μάους. Λάτρευα να βλέπω τον Σκρουτζ να κάνει βουτιές στο χρηματοκιβώτιό του, τον Ντόναλντ να σκάει από το κακό του για την τύχη του Γκαστόνε και τον Μίκυ να λύνει μυστήρια με το κοφτερό του μυαλό. Και πριν ακόμα αρχίσω να το διαβάζω, απολάμβανα τη μυρωδιά του φρεσκοτυπωμένου χαρτιού. Τότε δεν το ήξερα, αλλά εκείνες οι σελίδες ήταν η πρώτη μου μεγάλη αγάπη για τις ιστορίες με εικόνες και για την ανάγνωση γενικότερα. Παναγιώτα Στρίκου-Τομοπούλου Το πρώτο κόμικ που διάβασα, και το πιο αγαπημένο μου, ήταν το Ποπάυ! Ένα ναυτάκι με γυμνασμένα μπράτσα, που έτρωγε σπανάκι και κάπνιζε πίπα, η αρραβωνιαστικιά του Όλιβ, ο αντίπαλός του Μπρούτο, ο φίλος του Πόλντο, που λάτρευε τα χάμπουργκερ, και ο μικρός Ρεβυθούλης ήταν η καλύτερη συντροφιά για μένα τα μεσημέρια του καλοκαιριού. Δανειζόμουν το Ποπάυ κι άλλα κόμικ από τα παιδιά της γειτονιάς και τα διάβαζα στα κρυφά. Οι γονείς μου πίστευαν ότι τα κόμικ δεν είναι «σοβαρά βιβλία»! Το να διαβάζω Ποπάυ ήταν, λοιπόν, μια μικρή ζαβολιά! Κωνσταντίνα Αρμενιάκου Ο Ποπάυ, ο ναύτης! Που άνοιγε το στόμα του και κατέβαζε μια γερή δόση σπανάκι και φούσκωναν τα μπράτσα του, και να ο σούπερ ήρωας! Λες γι’ αυτό να μου αρέσουν κι εμένα ακόμη οι «πρασινάδες» στο πιάτο μου; Η Όλιβ, πάλι, η γυναίκα του, ήταν λεπτή σαν μακαρόνι και ο γιος του, ο Ρεβυθούλης, μικρούλης σαν ρεβίθι. Οι τρεις τους ήταν ο συνδυασμός αυτού που ήμουν και αυτού που ονειρευόμουν να γίνω: παιδάκι, γυναίκα και σούπερ ηρωίδα! Αλλά στη ζωή πάντα υπάρχει ένας Μπρούτο, ένας κακός, για να μετράμε τις δυνάμεις μας. Οπότε με τον Ποπάυ τα είχα όλα! Ελένη Σβορώνου Μια καλοκαιρινή ημέρα αγόρασα… Μίκυ Μάου, και τότε ήρθα αντιμέτωπος με το Σπαθί των Πάγων. Ήμουν περίπου 10 ετών. Είχε πάνω από 200 σελίδες και καταπληκτικό εξώφυλλο. Το άνοιξα και ήταν σαν να άνοιξα μια πόρτα σε κόσμο μαγικό. Ήταν μια fantasy ιστορία με τον Μίκυ και τον Γκούφι, που είχαν μεταφερθεί σε μια άλλη διάσταση, μια, θα λέγαμε, ελεύθερη διασκευή του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών με στοιχεία από τον Πόλεμο των Άστρων, που τότε δεν είχα διαβάσει ή δει, αλλά λίγα χρόνια αργότερα αναγνώρισα τις αναφορές. Αυτό το ανάγνωσμα με επηρέασε βαθιά, και στοιχεία του έχουν περάσει και στο συγγραφικό μου έργο. Σπύρος Γιαννακόπουλος Τα αγαπημένα μου κόμικ ήταν το Mίκυ Μάους και τα Κλασικά της Disney! Ειδικά το δεύτερο, δεν μπορώ να περιγράψω τι ένιωθα όταν το έπιανα στα χέρια μου… Είχε πιο πολλές σελίδες και παιχνίδια, και αυτό το κόκκινο χρώμα στο εξώφυλλο, που μόλις το έβλεπα ξετρελαινόμουν! Ήθελα να τα συλλέξω όλα και να χάνομαι για ώρες στις φανταστικές περιπέτειες των αγαπημένων μου ηρώων! Κυριάκος Χαρίτος Διάβαζα κι εγώ ως παιδί Ρωτήσαμε συγγραφείς των εκδόσεων ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ ποιο ήταν το πρώτο κόμικ που διάβασαν ή αγάπησαν ως παιδιά. Δες παρακάτω τι μας απάντησαν.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=