Ζαφειρένια μάτια: Από τον Πόντο στη Θεσσαλονίκη

ΖΑΦΕΙΡΕΝΙΑ ΜΑΤΙΑ 29 στοιβάξει με ξεχωριστή φροντίδα ο σέμπρος. Στη διάρ­ κεια της ιεροτελεστίας εξουσιοδοτούσε τον πατέρα να διαλέξει ανάμεσα στους δύο λόφους εκείνον που έκρινε ότι του ανήκε και να τον επαινέσει για τους κόπους που κατέβαλλε. Η συμφωνία επισφραγιζόταν με τσίπουρο και πολύ ανατολίτικο μπουζούκι, που θρηνούσε ανάμεσα στα δάχτυλα του Μεχμέτ και στράγγιζε τα ντέρτια, ξορκίζο­ ντας μαζί και τους καημούς των ανθρώπων, οι οποίοι φαίνεται πως είχαν ενσταλάξει μέσα μου έναν απελπι­ σμένο εφηβικό έρωτα που με κυρίευε, αλλάζοντας τον κόσμο μου. Την επομένη ο πατέρας ροβολούσε στολισμένος στο λιμάνι να πουλήσει τον χρυσό καρπό, να σωρεύσει αγαθά και χρήμα, την ώρα που η μητέρα μου περιέγραφε στις εργάτριες τα δώρα που θα της αγόραζε για να την ευχα­ ριστήσει για τη συμβολή της στο αβγάτισμα του πλούτου της φαμίλιας. Της αγόραζε χρυσά βραχιόλια που ηχούσαν τόσο περίεργα, συνοδεύοντας την κίνηση των χεριών της, μενταγιόν με περίτεχνες πέτρες, κομψά δαχτυλίδια με λεπτά φύλλα ασημιού. Εξαγορά τύψεων ή έκφραση μιας βαθιάς αγάπης; Για εμάς τα παιδιά της ήταν οπωσδήπο­ τε το δεύτερο, τουλάχιστον ως τη στιγμή που μάθαμε να διαβάζουμε τον κόσμο ανάποδα. Λίγα χρόνια μετά, τα μαντάτα για τον όμορφο άντρα της Ευγενίας έπεσαν ως κεραυνός εν αιθρία: ο πλούσιος έμπορος μουσικών ειδών, είχε, παρά τις παρεμβάσεις του θείου Θεόφραστου, εγκαταστήσει στο σπίτι τη μετρέσα του και το νόθο παιδί του. Η Ευγενία επέστρεψε στην Τραπεζούντα κουβαλώντας τα ερείπια της ζωής της, προς