Ζαφειρένια μάτια: Από τον Πόντο στη Θεσσαλονίκη

Παρύσατις Λεοντίδου Παρχάρια Τραπεζούντας 1916 Ανοιξα με δέος το κιτρινισμένο πακέτο που μου άφησε μόλις χθες παρακαταθήκη η Λάουρα. Ξεχώρισα από τα τεκμήρια το Ημερολόγιο της γιαγιάς Καλλιρρόης. Το ένιωσα σαν τη φωνή της από το παρελθόν, που θα μου έλυνε όλα τα μυστήρια της οικογένειας. Πάνω στην κίτρινη επιφάνεια του χαρτιού περι­ πλανιόνταν φθόγγοι καμωμένοι με ουρές, τόσο καλαίσθητα αποτυπωμένοι, με τέτοια τάξη στοιχισμένοι, που άπλωναν μέ­ σα μου λευκά σεντόνια μνήμης. Σύμφωνα με το Ημερολόγιό της, η γιαγιά Καλλιρρόη Λεοντίδου είχε γεννηθεί το 1900, από αρχοντική και πλούσια οικογένεια. Πρωταγωνίστρια στο παι­ δικό της σύμπαν φαίνεται πως ήταν η μητέρα της, η Παρύσα­ τις Λεοντίδου. Η γιαγιά έγραφε: Η ψυχή του σπιτικού μας ήταν η Παρύσατις ή Παρέσσα Λεοντίδου, η μητέρα μου, που έφτιαχνε τον πιο μεγάλο, σχεδόν μυτερό, κότσο στην κορυφή του κεφαλιού, αυτή που συχνά πυκνά φορούσε κόκκινες βελούδινες ρόμπες και ψηλοτάκουνες παντόφλες. Η Παρέσσα ήξερε απέξω