Χωρίς πυξίδα

ΧΩΡΙΣ ΠΥΞΙΔΑ 15 Από τη βάση ως την ηγεσία, το κομματικό μόρφωμα που ήταν ακόμη στα σπάργανα διχοτομήθηκε. Οι μεν υπο- στήριζαν ότι το ευρωπαϊκό στίγμα θα πρέπει να αποτυπώ- νεται στον τίτλο, οι δε απαντούσαν ότι δεν είναι κόμμα που φτιάχτηκε για τις ευρωεκλογές και ότι η αναφορά του θα έπρεπε να είναι στη χώρα. Ο Πάλλης πρότεινε τότε μια συμβιβαστική λύση – το Π να παραπέμπει στον όρο «Προ- οδευτική» και άρα να αυτοπροσδιοριστούν ως Προοδευ- τική Ριζοσπαστική Αριστερά (ΠΡΙΖΑ). Σε κανέναν δεν άρε- σε, αλλά όλοι συμφώνησαν. Έτσι δεν είναι πάντα οι συμ- βιβασμοί; Ο Πάλλης αργά παντρεύτηκε, αργά έκανε παιδιά. Έτσι έκαναν εκείνα τα χρόνια. Οι κόρες του έκαναν πια τα μετα- πτυχιακά τους στην Αμερική, εντελώς αυτοσυντήρητες. Από την πρώτη στιγμή τα είχαν καταφέρει να σπουδάζουν και να ζουν με υποτροφίες και περιστασιακές δουλειές. Τελικά, ήταν ίσως ο μόνος εκεί μέσα που είχε έναν ισορ- ροπημένο βίο. Με τη γυναίκα του τη Δανάη, μια καλή οδο- ντίατρο, έκαναν ό,τι κάνουν οι φυσιολογικοί άνθρωποι –πή- γαιναν σινεμά, θέατρο, ταξίδια, διάβαζαν, έκαναν διακοπές, είχαν μιαν αρμονική ζωή. Ο ίδιος είχε ένα χαρισματικό μυα- λό, με σκέψη γρήγορη και διεισδυτική, ενώ στη διοίκηση της εφημερίδας κρατούσε τις ισορροπίες με τέτοιον τρόπο, που τελικά κανείς δεν ήξερε τι πραγματικά πρεσβεύει. Εν- δεχομένως, ούτε ο ίδιος.