GEORGIE TILNEY 14 για δύο χρόνια, προκειμένου να μην αναγκαστείς να αντιμετωπίσεις το γεγονός ότι παράτησες το πανεπιστήμιο. Χειρότερη κι από το να ξεμένεις από λεφτά, να μην καταφέρνεις να βρεις δουλειά στο εξωτερικό και να αναγκάζεσαι να γυρίσεις στο πατρικό σου για να ζήσεις με τη μάνα σου. Χειρότερη κι από το να απολύεσαι δύο φορές σερί και να καταλήγεις να κάνεις για ατελείωτους μήνες δουλειές του ποδαριού, ξέροντας καλά ότι τώρα πια δεν θα καταφέρεις τίποτα της προκοπής στη ζωή σου». Δεν μπορούσε να προσδιορίσει γιατί η συγκεκριμένη περίπτωση ήταν χειρότερη απ’ όλες τις υπόλοιπες, όμως το ένιωθε βαθιά μέσα της. Ίσως επειδή ήθελε να πιστέψει ότι ίσως αυτή να ήταν η λύση, ενώ στην ουσία ήξερε ότι απλώς το έβαζε πάλι στα πόδια, ότι κι αυτή ήταν άλλη μια προσωρινή δουλειά, μόνο με πιο ωραίες καιρικές συνθήκες. Αρκέσου σ’ αυτό, σκέφτηκε. Είναι άλλη μια δουλειά του ποδαριού, αλλά τουλάχιστον γλιτώνεις τον Γενάρη στο Σάρεϊ. Πήρε μια βαθιά ανάσα. Και άλλη μία. Και ύστερα άλλη μία. Πέρνα την πόρτα, πρόσταξε ενδόμυχα τον εαυτό της. Πρέπει να την περάσεις. Έστω κι αν είναι μόνο για να φύγεις από τις Αφίξεις, να πας κατευθείαν στις Αναχωρήσεις και να πάρεις ένα αεροπλάνο για να γυρίσεις στο σπίτι σου. Αυτό ήταν που την έκανε να το πάρει απόφαση. Κι έτσι, έπειτα από ένα μεγάλο διάστημα αναποφασιστικότητας, η Κλερ ίσιωσε τους ώμους της και κατευθύνθηκε προς την πόρτα.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=