ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ 13 χαραμίσει τις δυνατότητές της. Ήταν πάντοτε καλή μαθήτρια, είχε σπουδάσει σε καλό πανεπιστήμιο, αλλά στο τελευταίο εμπόδιο σκόνταψε και έπεσε. Μια πτώση κατανοητή μεν, αν αναλογιστεί κανείς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη, ωστόσο δεν είχε καταφέρει να σταθεί ξανά στα πόδια της. Το άλλο πρωί η Κλερ ξύπνησε περιμένοντας ότι η Λίνα θα της είχε απαντήσει για πλάκα να τα μαζέψει και να σηκωθεί να πάει στο Μπαλί. Και πως θα αντάλλασσαν όλη μέρα μηνύματα για τη ζωή της εκεί. Όμως η Λίνα δεν έκανε πλάκα. Της απάντησε μόνο με δυο λέξεις : Κάν’ το! Η Κλερ γέλασε. Ναι καλά, σκέφτηκε. Αποκλείεται να μην καταλάβαινε η Λίνα πόσο ουτοπική ήταν η σκέψη αυτή. Αλλά, στο τέλος, η Κλερ το τόλμησε. Κάτι μέσα της ήθελε ακόμη να ελπίζει ότι θα μπορούσε να αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά και να κάνει τα πράγματα, αν όχι ιδανικά, έστω καλύτερα. Στο κάτω κάτω, δεν είχε και τίποτα να χάσει. Και να τη τώρα εδώ. Κι όλα αυτά την περίμεναν στην άλλη πλευρά της αυτόματης πόρτας που, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, αδυνατούσε να διασχίσει. Γιατί τώρα που ήταν αληθινό, δεν ήταν πλέον απλό. Η πραγματικότητα ενέχει επιπλοκές, συμβιβασμούς, αποτυχίες. «Είναι η μεγαλύτερη βλακεία που έχω κάνει ποτέ!» μονολόγησε. «Χειρότερη κι από το να παρατάς το πανεπιστήμιο ενώ σου έχει απομείνει μονάχα ένας χρόνος για το πτυχίο σου. Χειρότερη κι από το να γυρίζεις άσκοπα τον κόσμο
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=