Τζάσπερ Γουλφ 2: Σχολικά και άλλα (τριχωτά) προβλήματα!

Τα φρύδια της Έλι σηκώνονται προς τα πάνω. Πριν προλάβει όμως να πει οτιδήποτε άλλο ΠΕ- ΡΙΕΡΓΟ –κλασική Έλι–, τη σπρώχνω γρήγορα έξω από την πόρτα. «Τα λέμε το μεσημέρι, μαμά» λέω βιαστικά. Και προσθέτω χαμηλόφωνα: «Όλα θα πάνε καλά». Η μαμά αναστενάζει λυπημένη κι εγώ τραβάω απότομα την πόρτα πίσω μου. Αν το πάρει χαμπά­ ρι αυτό η Έλι, τότε ίσως να της προσφέρει τον ώμο της να κλάψει ή θα της έρθει τίποτε άλλο να κάνει. Έξω, παθαίνω ξαφνικά μια ψιλομέτρια κρίση πανικού. Μέχρι τώρα όλα ήταν κυρίως θεωρητικά. Τώρα όμως βρίσκομαι όντως στον δρόμο για το σχολείο – και δεν αισθάνομαι απλώς άβολα, έχω πραγματικά ΦΡΙΚΑΡΕΙ . Νομίζω καλύτερα να συνεχίσω την κατ’ οίκον διδασκαλία και να κρατήσω τη μαμά και τον μπα­ μπά για ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ , όπως πριν. Έτσι κι αλλιώς υποφέρω και επίσημα απ’ αυτή την τρομερή… εμ… αλλεργία, οπότε καλύτερα να μην πάω. 16