Τριλογία της Κούβας

BΡΟΜΙΚΗ ΣΑΡΚΑ 21 ομοίωμα της Βίρχεν ντε λα Παλόμα. Προσευχόταν και ζητούσε συγ­ χώρεση. Ένιωθε καλά, επειδή οι ικεσίες της εισακούγονταν πάντα. Τότε επέστρεφε στα μυθιστορήματα. Ο Φελίπε αγόρασε έναν πίνακα ουίτζα, έναν πίνακα των πνευμά­ των, σ’ ένα ταξίδι που έκανε στην Αβάνα, για να εκτελωνίσει από το λιμάνι μια παρτίδα υφάσματα που είχαν παραγγείλει από τηΜαδρίτη. Και άρχισαν να παίζουν με αυτόν κάθε βράδυ. Δειπνούσαν νωρίς και μετά άκουγαν στο ραδιόφωνο μια εκπομπή με αφροκουβανέζικα νταν­ σόν. Μόνο ντανσόν παιγμένα στο πιάνο από έναν μουσικό του Μα­ τάνσας. Ήταν όμορφα και χαλαρωτικά. Κι ύστερα ουίτζα. Κι ύστερα για ύπνο, νωρίς νωρίς. Από την πρώτη κιόλας νύχτα παρουσιάστηκαν δύο πνεύματα που εκδηλώνονταν και απαντούσαν σε όλες τις ερωτήσεις που εκείνοι τους έθεταν. Σύντομα κατάλαβαν ότι το πνεύμα που έδειχνε περισσότερη οικειότητα στη Λουθία ήταν ένας γιατρός από τη Βαρκελώνη που είχε πεθάνει πριν από δύο χρόνια σε αυτοκινητικό δυστύχημα: ο Ξαβιέ Πουτζμιτζά. Το άλλο τα πήγαινε καλά με τον Φελίπε, ήταν ένας Άρα­ βας, τον έλεγαν Κιμ Αρ Ραχίμπ. Ήταν πάντα καβάλα σε ένα κανελί άλογο και κάλπαζε στην έρημο. Ο Πουτζμιτζά ήταν ειρηνικός, υπο­ μονετικός, δεν βιαζόταν ποτέ και απαντούσε σε όλα όσα τον ρωτούσαν. ΟΚιμ Αρ Ραχίμπ ήταν το άκρως αντίθετο. Ένας ανήσυχος πολεμιστής, πάντα βιαστικός, απέφευγε πολλές ερωτήσεις ή απλώς έφευγε, εξα­ φανιζόταν χωρίς να αποχαιρετήσει. Κράτησαν επαφή μ’ εκείνα τα περιπλανώμενα πνεύματα όλη τους τη ζωή, σε βαθμό που θεωρούνταν φίλοι. Στην ουσία ήταν οι μόνοι φίλοι που είχαν στην Κούβα. Μπροστά σε κάθε δίλημμα, σε κάθε αμφιβολία, κατέφευγαν στο ουίτζα με την ελπίδα ότι ο Πουτζμιτζά ή ο Κιμ θα εμφανίζονταν και θα απαντούσαν στις ερωτήσεις τους. Οι απαντήσεις ήταν πάντα ξεκάθαρες, ακριβείς και αμείλικτες. ΟΦελίπε, σχολαστικός, πάντα κρατούσε λογαριασμό, από την αρχή αφιέρωσε ένα σημειωματάριο για να καταγράφει κάθε βράδυ, αναλυτικά, τις λεπτομέρειες κάθε συνεδρίας. Τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις. Με τα χρόνια έγιναν πολλά τα σημειωματάρια, εκατοντάδες σελίδες.