KALIANE BRADLEY 26 μάτια του ήταν μελιά, με σκόρπιες πιτσιλιές πράσινου και πυκνές βλεφαρίδες. Ήταν εξίσου εντυπωσιακά όσο και αδιαπέραστα. «Είστε ανύμφευτη;» ρώτησε. «Ναι. Δεν πρόκειται για μια απρεπή διευθέτηση σε αυτόν τον αιώνα. Όταν θεωρηθείτε ικανός να εισχωρήσετε στην κοινότητα, εκτός του Υπουργείου ή σε συναναστροφή με οποιονδήποτε δεν εμπλέκεται στο πρόγραμμα, θα πρέπει να αναφέρεστε σ’ εμένα αποκαλώντας με “συγκάτοικό σας”». «“Συγκάτοικος”» επανέλαβε περιφρονητικά. «Τι υποδηλώνει αυτή η λέξη;» «Ότι είμαστε δύο αδέσμευτοι άνθρωποι που μοιράζονται το κόστος ενοικίασης ενός σπιτιού και δεν συνδεόμαστε ρομαντικά». Φάνηκε ανακουφισμένος. «Πάντως, ασχέτως του τι συνηθίζεται, δεν είμαι βέβαιος ότι πρόκειται για μια αξιοπρεπή διευθέτηση» είπε. «Εντούτοις, αν έχετε επιτρέψει σε εννέα εκατομμύρια ανθρώπους να ζουν εδώ, ίσως να είναι μια αναγκαιότητα». «Μμμ. Δίπλα στον αγκώνα σας υπάρχει ένα λευκό κουτί με χερούλι. Είναι μια συσκευή ψύξης – “ψυγείο” το λέμε. Θα μπορούσατε να ανοίξετε την πόρτα και να βγάλετε το γάλα, σας παρακαλώ;» Εκείνος άνοιξε το ψυγείο και κοίταξε μέσα για λίγο. «Παγωνιέρα» είπε με ενδιαφέρον. «Πάνω κάτω. Λειτουργεί με ηλεκτρικό ρεύμα. Πιστεύω ότι σας έχουν εξηγήσει τα σχετικά με τον ηλεκτρισμό…»
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=