ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ 23 τήσει ένα δεκαπενθήμερο νοσηλείας. Δύο από τους αρχικά επτά εκπατρισμένους είχαν πεθάνει εξαιτίας της κι έτσι είχαν μείνει τώρα μόνο πέντε. Εκείνος είχε νοσηλευτεί για πνευμονία, για σοβαρά κρυοπαγήματα, για αρχόμενο σκορβούτο και για δύο σπασμένα δάχτυλα ποδιού, τα οποία μακαρίως πατούσε όταν βάδιζε. Υπήρχαν επίσης εκδορές από ένα τέιζερ – είχε πυροβολήσει προς το μέρος δύο μελών της ομάδας Εκπατρισμού και ένα τρίτο μέλος αναγκάστηκε να τον ακινητοποιήσει με μια ηλεκτρική εκκένωση. Είχε επιχειρήσει τρεις φορές να διαφύγει από τους φρουρούς του Υπουργείου και είχε καταστεί αναγκαίο να τον ναρκώσουν. Όταν έπαψε πια να αντιστέκεται, ο προσανατολισμός του είχε περάσει από ένα σημείο μηδέν με τη βοήθεια ψυχολόγων και ειδημόνων της βικτοριανής εποχής. Προς διευκόλυνση της προσαρμογής τους, οι εκπατρισμένοι λάμβαναν μόνο άμεση, εφαρμόσιμη γνώση. Ο Γκορ έφτασε σ’ εμένα γνωρίζοντας τα βασικά για το ηλεκτρικό δίκτυο, τη μηχανή εσωτερικής καύσης και το υδραυλικό σύστημα. Δεν ήξερε τίποτα για τους δύο Παγκόσμιους ή για τον Ψυχρό Πόλεμο, για τη σεξουαλική απελευθέρωση της δεκαετίας του 1960 ή για τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Είχαν ξεκινήσει μιλώντας του για τη διάλυση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και δεν το είχε πάρει πολύ καλά. Το Υπουργείο είχε κανονίσει να μας πάει στο σπίτι ένα αυτοκίνητο. Ο Γκορ ήξερε, θεωρητικά, για τα αυτοκίνητα, αλλά αυτή ήταν η πρώτη φορά που έμπαινε σε ένα από αυτά. Στύλωσε τα μάτια έξω από το παράθυρο, κάτωχρος από κάτι που εξέλαβα ως κατάπληξη.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=