ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ 15 εθνότητες που κατηγοριοποιήθηκαν μεταγενέστερα ως λευκές –Ισπανίδα ίσως– και επίσης δεν φαίνεται να κουβαλάς στις πλάτες σου κάποια γενοκτονία, κάτι που είναι καλό, επειδή αυτού του είδους τα πράγματα κάνουν τους ανθρώπους να αισθάνονται άβολα. Δεν ακολούθησε κάποια συναφής με τα περί γενοκτονίας συνέχεια («Έχετε ακόμα συγγενείς εκεί [μορφασμός κατανόησης];» «Επισκέπτεστε ποτέ τη χώρα [συμπονετικό χαμόγελο];» Όμορφη χώρα [μελαγχολία συνοδεία δακρύων]. Όταν την επισκέφτηκα [ορατή στο κάτω χείλι], οι άνθρωποι ήταν τόσο φιλικοί…»). Η Αντέλα απλώς ένευσε καταφατικά. Αναρωτήθηκα αν θα προχωρούσε στη σπάνια τέταρτη επιλογή ανακηρύσσοντας τη χώρα βρόμικη. «Ποτέ δεν αναφερόταν στον εαυτό της χρησιμοποιώντας τη λέξη “πρόσφυγας”, ούτε καν “πρώην πρόσφυγας”» πρόσθεσα. «Είναι αρκετά παράξενο να ακούω τους ανθρώπους να το λένε αυτό». «Οι άνθρωποι με τους οποίους θα δουλεύεις επίσης είναι απίθανο να χρησιμοποιούν τον όρο. Προτιμούμε το “εκπατρισμένος”. Για να απαντήσω στην ερώτησή σου, είμαι η υφυπουργός Εκπατρισμού». «Και οι εκπατρισμένοι έρχονται από…;» «Την ιστορία». «Συγγνώμη;» Η Αντέλα σήκωσε τους ώμους της. «Ταξιδεύουμε στον χρόνο» είπε, λες και περιέγραφε μια καφετιέρα. «Καλώς ήρθες στο Υπουργείο». ————
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=