Το παλάτι του φεγγαριού

P A U L A U S T E R 28 μα Λουπ πριν από κάμποσους χειμώνες. Δεν θα μου χρειαστεί στα μέρη που πηγαίνω και είναι φτιαγμένο από το πιο φίνο σκο­ τσέζικο μαλλί. Δυο φορές το φόρεσα όλες κι όλες και, αν το έδινα στον Στρατό της Σωτηρίας, απλώς θα κατέληγε να το φο­ ρά κανένα τρελαμένο πλάσμα στη Σκιντ Ρόουντ. 8 Πολύ καλύ­ τερα να το πάρεις εσύ. Θα σε κάνει να ξεχωρίζεις και δεν είναι κακό να έχεις όσο γίνεται καλύτερη εμφάνιση, έτσι δεν είναι; Αύριο πρωί πρωί θα πάμε στον ράφτη να το μεταποιήσουμε. »Θαρρώ, λοιπόν, πως όλα κανονίστηκαν. Τα βιβλία, το σκά­ κι, τα αυτόγραφα, τα μικροπράγματα, το κοστούμι. Τώρα που το βασίλειό μου έχει διανεμηθεί, νιώθω ευχαριστημένος. Δεν είναι ανάγκη να με κοιτάς έτσι. Ξέρω τι κάνω και χαίρομαι που το έκανα. Είσαι καλό παιδί, Φιλέα, και θα είσαι πάντα μαζί μου, όπου κι αν βρίσκομαι. Προς το παρόν, φεύγουμε προς διαφο­ ρετικές κατευθύνσεις. Αργά ή γρήγορα, όμως, θα ξανασμίξουμε, είμαι σίγουρος γι’ αυτό. Στο τέλος, βλέπεις, όλα κάπου καταλή­ γουν, όλα συνδέονται μεταξύ τους. Οι εννιά κύκλοι. 9 Οι εννιά πλανήτες. Οι εννιά περίοδοι. 10 Οι εννιά ζωές μας. Για σκέψου το. Είναι άπειρες οι αντιστοιχίες. Γι’ απόψε όμως φτάνει η φλυα­ ρία. Η ώρα είναι περασμένη και μας καλεί και τους δυο ο ύπνος. Έλα, δώσε μου το χέρι σου. Ναι, έτσι, ένα καλό γερό σφίξιμο. Έτσι. Και τώρα κούνησε το χέρι σου. Σωστά, μια αποχαιρετιστή­ ρια χειραψία. Μια χειραψία που θα κρατήσει στους αιώνες των αιώνων».