IAN RANKIN 24 νη στολή. Αυτό, απ’ ό,τι του είχαν πει, γινόταν για να διευκολύνεται η παρακολούθησή τους από το κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης. Το τελευταίο πράγμα που ήθελαν ήταν να συναντηθούν οι ισοβίτες με τους παιδόφιλους κατά τη διάρκεια της μετακίνησής τους. Μόλις άλλαξε το ξεθωριασμένο κόκκινο πόλο του με πράσινο, ο Ρέμπους βγήκε από το κελί του και είδε ότι ο τόπος του εγκλήματος είχε αποκλειστεί με τις χαρακτηριστικές μπλε και άσπρες ταινίες της αστυνομίας, που ήταν στερεωμένες σε κώνους στάθμευσης. Οι άντρες της Σήμανσης δούλευαν ακόμη. Όσοι βρίσκονταν μέσα στο κελί ήταν ντυμένοι με ολόσωμες στολές, για να αποφευχθεί η αλλοίωση οποιουδήποτε στοιχείου. Ο διευθυντής των φυλακών, εντωμεταξύ, συζητούσε με μια παλιά γνώριμη του Ρέμπους, την αρχιφύλακα Κριστίν Έσον. Βλέποντάς τον, η Έσον σήκωσε το φρύδι και μετά έστρεψε ξανά την προσοχή της στον Χάουαρντ Τένεντ. «Όλοι ξέρουμε τι συνέβη» μουρμούρισε ο Μπίλι Γκρόαμ, που περπατούσε λίγο πιο μπροστά από τον Ρέμπους. «Η έχθρα ανάμεσα στον Τζάκι και σ’ εκείνο το αρχίδι τον Κρις Νόβακ. Δεν τον είδες σήμερα το πρωί που στεκόταν έξω από το κελί για να σιγουρευτεί ότι όλοι οι δικοί του θα έλεγαν την ίδια ιστορία;» Πράγματι, ο Ρέμπους θυμόταν δύο δεσμοφύλακες να μιλάνε με τα πρόσωπά τους πολύ κοντά. Ο Νόβακ και η Βάλερι Γουότς. Οι φήμες έλεγαν ότι ήταν κάτι παραπάνω από απλοί συνάδελφοι. Αλλά πάλι οι φήμες σ’ ένα μέρος σαν αυτό ήταν σαν το οξυγόνο· κρατούσαν την καρδιά ζωντανή και το μυαλό ξύπνιο. Η ουρά επιβράδυνε καθώς οι κρατούμενοι έσερναν τα πόδια τους, δίνοντας στον Ρέμπους την ευκαιρία να δει αν αναγνώριζε κανέναν άλλον από τα παλιά. Δεν έβλεπε πουθενά τον Χατζ Άτγουαλ, ο οποίος συνήθως ήταν ο επικεφαλής της Σήμανσης, αλλά μπορεί να δούλευε έξω, στο καλά εξοπλισμένο βαν του. Ο Ρέμπους αναρωτήθηκε αν κάποιος από τους αστυ
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=