Το κορίτσι που εξαφανίστηκε

Τ Ο Κ Ο Ρ Ι Τ Σ Ι Π Ο Υ Ε Ξ Α Φ Α Ν Ι Σ Τ Η Κ Ε 23 Ένιωσα μια ξαφνική παρόρμηση να μπω στο μπαρ. Είχα προχωρήσει μόλις πέντε έξι μέτρα κι ένιωθα τον ιδρώτα να κα- τηφορίζει στον λαιμό μου – ο ήλιος ακόμη ήταν ένα θυμωμένο μάτι στον ουρανό. Σε έχουν δει. Τα σωθικά μου ανακατεύτηκαν και τάχυνα το βήμα μου. Χρειαζόμουν ένα ποτό.