Το κάλεσμα της οπτασίας

15 I Οι τρεις τέσσερις πινακίδες «ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ» έστεκαν μέσα στη χαμηλή περίφραξη όσο καιρό θυμούνταν οι κάτοικοι της μικρής τριγωνικής «Πλατείας», κι αν υπήρξαν ποτέ κάθετες, είχαν περάσει πάρα πολλά χρόνια έκτοτε. Τώρα κρέμονταν πάνω από τα παλούκια του φράχτη, η καθεμία με τη δική της κλίση, και θύμιζαν σειρά από ξύλινους μπαλτάδες έτοιμους να πέσουν πάνω σε κάποιον περαστικό, χωρίς ωστόσο ποτέ να διαμελίσουν κάποιον ενοικιαστή που ενδιαφερόταν για το παλιό σπίτι από τη ροή των υπόλοιπων περαστικών. Όχι πως υπήρξε ποτέ καμιά μεγάλη «ροή» στην πλατεία· η ροή περνούσε καμιά διακοσαριά και παραπάνω μέτρα μακρύτερα, πέρα από τον λαβύρινθο που σχημάτιζαν οι λαϊκές πολυκατοικίες και τα σοκάκια και οι πάροδοι που είχαν ξεπεταχτεί από τότε που είχε χτιστεί το παλιό σπίτι, εγκλωβίζοντάς το τελείως· και κατά πάσα πιθανότητα είχε αφεθεί να στέκει, μόνο και μόνο εν αναμονή μιας δυο εκμι-

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=