Η τέλεια καταιγίδα

Η ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ: ΤΟ ΝΑΤΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ 11η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 12 δεκάδες φίλτρα τις σχετικές διεργασίες και επηρεασμένος από το έντονα αντινατοϊκό κλίμα που επικρατούσε επί δεκαετίες στην κοινή γνώμη, στις εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες και στον Τύπο στην Ελλάδα, είχα σχηματίσει την εντύπωση ότι το ΝΑΤΟ ήταν απλώς ένα αναγκαίο κακό και παράλληλα η πηγή του κακού για τα περισσότερα δεινά του ελληνισμού, με αποκορύ- φωμα εκείνο της Κύπρου. Ήταν ένα διεθνές forum όπου το ελληνικό ισοζύγιο υπήρξε καταφανώς παθητικό και συνέχιζε να μην έχει ελπίδες βελτίωσης. Η πρώτη επαφή επιδείνωσε την ψυχολογική μου κατάστα- ση και ενίσχυσε τις αρνητικές εντυπώσεις μου. Η έδρα της Συμμαχίας είχε μεταφερθεί εσπευσμένα το 1967 στο απομα- κρυσμένο και υποβαθμισμένο τότε προάστιο των Βρυξελλών Έβερε, αφού εκδιώχθηκε κακήν κακώς, ταυτόχρονα με τις στρατιωτικές δομές SHAPE και AFCENT , από το Παρίσι από τον τότε Πρόεδρο της Γαλλίας Charles de Gaulle, που ανακοίνωσε ταυτόχρονα και την αποχώρηση της χώρας του από το στρατιω­ τικό σκέλος του ΝΑΤΟ . Ο λόγος ήταν ότι η Συμμαχία είχε τεθεί υπό πλήρη αμερικανο-βρετανική κηδεμονία, έχοντας περιο- ρίσει στο ελάχιστο τη γαλλική παρουσία σε θέσεις-κλειδιά. Έκτοτε στεγαζόταν σε κάτι προκατασκευασμένα, ευτελούς αξίας, πεπαλαιωμένα και γκρίζα κτίρια, που η αρχική ιδέα ήταν να χρησιμοποιηθούν από τη Βελγική Κυβέρνηση για την προσω- ρινή στέγαση ενός νοσοκομείου. Οι χώροι των αιθουσών συνεδριάσεων, των γραφείων της Διεθνούς Γραμματείας και των κοινόχρηστων χώρων θύμιζαν έντονα τους αντίστοιχους σοβιετικών περιφερειακών επαρχια­ κών οργανώσεων, που είχα ζήσει από πρώτο χέρι πριν από την πτώση του τείχους στο Βερολίνο, και νόμιζες ότι τα κτίρια