Τα τελευταία παιδιά στη Γη 9: Ταξίδι στην Τερατοδιάσταση

Ανασηκώνω τους ώμους. «Το παίζω λίγο καπετάν πειρατής. Γιατί, δε σου αρέσει η ατάκα;» «Ούτε καν» λέει η Τζουν και χαμογελάει πονηρά. «Και γιατί θα μπορούσαμε να σταματήσουμε, δηλαδή;» «Δεν ξέρω» λέω. «Σε φάση, αν χρειαζόταν να πάει κανείς για κατούρημα». «Ταξιδεύουμε πάνω σε ένα εμπορικό κέντρο με σα- ράντα δύο τουαλέτες» πετάγεται ο πάντα λογικόςΚουίντ. «Δε νομίζω να μας χρειαστούν στάσεις για κατούρημα». «Ακριβώς» λέει η Τζουν. «Δε χρειάζεται να σταμα- τήσουμε για τίποτε! Δεν υπάρχει κυριολεκτικά τίποτε σε όλο τον κόσμο που θα μπορούσε να μας κάνει να–» ΑΠΟΤΟΜΗ ΣΤΑΣΗ! ΜΙΙΠ! ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕΕΕΕ! 10