Τα κορίτσια του Λα Μπαλέν

J U L I A M A L Y E 16 ρο είναι ακόμαφωτισμένο. Το Σαλπετριέρ, η δική της πόλη, της φαίνεται ατελείωτο απόψε. Καθώς συνεχίζουν προς την Οδό των Φυλάκων θόρυβοι σχίζουν τη σιωπή: ουρλιαχτά από τους κοιτώνες, μουγκρητά από το χοιροστάσιο, βλα- στήμιες από την Πτέρυγα των Τοξοβόλων. Αριστερά τους υψώνεται το μεγάλο φρούριο, το Γκραντ Φορς. Αυτό το τμήμα του Σαλπετριέρ έχει κάτι βίαιο, κάτι άσχημο και πά- ντοτε κάνει την καρδιά της Μαργκερίτ να σφίγγεται. Αν είχε η ίδια την επίβλεψη κατά την ανέγερση του Σαλπετριέρ, θα τοποθετούσε τη γυναικεία φυλακή στο βάθος του συ- γκροτήματος, εκεί όπου τώρα βρίσκονται τα μαγειρεία και η Αυλή των Αιγών . * Χίλιες φορές να είχε στην καρδιά του ιδρύματος τις επιληπτικές, παρά τις πνευματικά ασταθείς γυναίκες. «Ηγουμένη» της απευθύνεται η δεσποινίς Ελοτέν. Οι φωνές των φρουρών χαμηλώνουν καθώς η επικεφα- λής αδελφή του Γκραντ Φορς ανοίγει την πόρτα της φυλα- κής για να περάσει η ηγουμένη. Το κερί ρίχνει ένα αμυδρό φως στα μάγουλά της, αλλά το μαύρο σκουφάκι της χάνεται μέσα στο σκοτάδι. Η υγρασία του διαδρόμου, ανάμεικτη με την απωθητική οσμή ούρων, γλιστράει στον λαιμό της Μαργκερίτ. * «Αίγες», στα γαλλικά Chèvres , ονόμαζαν τις επιληπτικές γυναίκες. Οι αρχαίοι Έλληνες ήδη παρομοίαζαν την επιληπτική κρίση με τις κραυγές της κατσίκας, καθώς στην επιληπτική κρίση παρατηρεί- ται υπερβολική σιελόρροια (ο αφρός) και χτύπημα των ποδιών. Η επιληψία αναφέρεται ως μία από τις ιερές ασθένειες στο corpus του Ιπποκράτη.