Τα κορίτσια του Λα Μπαλέν

J U L I A M A L Y E 10 τρύπωναν στους αμμόλοφους και μπερδεύονταν ανάμεσα στους αστραγάλους των κοριτσιών προτού εξαφανιστούν και πάλι. Ορισμένες νόμιζαν πως το ταξίδι τελείωνε εδώ, ότι η Γαλλική Λουιζιάνα ήταν αυτό ακριβώς το μικροσκοπι- κό νησάκι. Κανένας δεν μπήκε στον κόπο να τις ενημερώ- σει πως τα πλοία δεν μπορούσαν να αγκυροβολήσουν στο Νέο Μπιλόξι με τα ρηχά νερά. Γενικώς, από τότε που ξεκί- νησε το ταξίδι, δεν τις ενημέρωναν και γιαπολλάπράγματα. Τώρα γέρνουν πάνω από την κουπαστή και παρατηρούν τη θάλασσα. Βράχια, κοχύλια, ψάρια φωτεινά και σβέλτα, στιγμιαίες λάμψεις που πιάνεις με την άκρη του ματιού σου. Όταν ένα από τα κορίτσια ουρλιάζει, οι άλλες, ξαφ- νιασμένες, κοιτάζουν γύρω τους και ανακάθονται στις θέ- σεις τους. Ακούγεται ένας παφλασμός και το κορίτσι προ- σπαθεί να πιαστεί από το αναποδογυρισμένο κανό. Γρήγο- ρα μια καλόγρια την αρπάζει από το χέρι, δυο κωπηλάτες επαναφέρουν τη λέμβο, το φουστάνι της από ύφασμα σερ- ζέ απλώνεται σαν μελάνι κι αυτή πασχίζει να σταθεί όρθια. Είναι έτοιμη να βάλει τα κλάματα, αλλά ξέρει πως οι άλλες έτσι κι αλλιώς δεν μπορούν να τη βοηθήσουν. Έτσι, τα κορίτσια κάνουν το μόνο πράγμα που μπορούν: Πιάνονται από το χέρι και πηδούν.