Τα εφτά θαύματα

18 3 Το σούρουπο πέφτει γρήγορα τούτη την εποχή. Η Άνκαν, γνωστή και ως Άνικα Στολτ, πιάνει τον εαυτό της να σκέφτεται ότι αυτές είναι οι πιο μελαγχολικές μέρες του χρόνου. Πλανιόνται ακόμη στον αέρα κάποια ίχνη καλοκαιριού, αλλά ο μουντός καιρός και το κρύο καραδοκούν στη γωνία. Μερικές φορές κρυφοκοιτάζουν περιπαικτικά, σαν να θέλουν να καταστήσουν σαφές ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει. Και αυτήν εδώ τη χρονιά επίσης θα μπήξουν τ’ ανελέητα νύχια τους στον δύσμοιρο σκανδιναβικό πληθυσμό και θα τον κρατήσουν στο άδραγμά τους για ένα εξάμηνο. Το ρίγος της μελαγχολίας παραχωρεί τη θέση του σε μια πιο συγκεκριμένη θλίψη για τον αγνοούμενο συνάδελφό της Άντον Λίντμπεργ. Πριν από τέσσερις μήνες είχε εξαφανιστεί. Είχε προκαλέσει ένα δίκτυο εγκληματιών, τη συμμορία της Γιούλστα, και η Άνκαν δεν μπορεί να βγάλει από το μυαλό της ότι αυτοί ακριβώς είναι εκείνοι που τον έχουν απαγάγει. Τον έχουν απαγάγει ή τον έχουν σκοτώσει. Η απουσία ιχνών αποτελεί από μόνη της ένδειξη. Αλλά δεν μπορεί να πάει τους συλλογισμούς της παραπέρα. Για ποιον λόγο τον απήγαγαν; Ποια τα οφέλη που θ’ αποκόμιζαν από μια τέτοια ενέργεια; Δεν μπορεί να ξεφορτωθεί τέτοιου είδους σκέψεις. Αυτοκίνητο δικό της δεν έχει, αλλά κάποιες φορές δανείζεται αυτοκίνητο από τη δουλειά για τη νύχτα, ακόμα και όταν

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=