Σύντομη ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης

ΕΙΣΑΓΩΓΗ 17 ( στίχιινο ) ήταν πάντα υποτιμητικοί όροι στη Σοβιετική Ένωση και σήμαιναν πράγματα που δεν θα έπρεπε να συμβούν σύμφωνα με το Πρόγραμμα. Ήταν επίσης από τις πιο συνηθισμένες λέξεις στο σοβιετικό λεξιλόγιο. Οι ίδιοι αυτοί μαρξιστές επαναστάτες, αφο­ σιωμένοι στην ιδέα της υποταγής του φυσικού και οικονομικού περιβάλλοντος στον ανθρώπινο σχεδιασμό, πήραν την εξουσία τον Οκτώβρη του 1917 προς μεγάλη έκπληξη και των ίδιων και (ενάντια στη θεωρητική ανάλυση της κατάστασης) σχεδόν τυχαία. Οι ειρωνικές καταστάσεις αφθονούν στη σοβιετική ιστορία που θα αφηγηθώ και αυτό σίγουρα οφείλεται εν μέρει στην πε­ ποίθηση των επαναστατών ότι ο μαρξισμός ήταν ένα εργαλείο που μπορούσε να αποκωδικοποιήσει τα πάντα. Αυτός, για παρά­ δειγμα, τους έδειξε ότι οι κοινωνίες είναι χωρισμένες σε ανταγω­ νιστικές τάξεις, η καθεμιά με τους δικούς της πολιτικούς αντι­ προσώπους, και ότι το κόμμα τους –αρχικά η μπολσεβικική φρά­ ξια του Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος Ρωσίας και από το 1918 το Κομμουνιστικό Κόμμα– αντιπροσωπεύει το προ­ λεταριάτο. Αυτό μερικές φορές ήταν σωστό και άλλες όχι, ανάλο­ γα με τις περιστάσεις, αλλά σε κάθε περίπτωση έγινε επουσιώδες σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό: αφού το Κόμμα πήρε την εξουσία, σύντομα έγινε σαφές ότι η κύρια λειτουργία του Κόμματος απέ­ ναντι στους εργάτες και τους αγρότες που το υποστήριζαν ήταν να προσφέρει ευκαιρίες ανοδικής κινητικότητας (μια διαδικασία που δεν αναγνωρίζεται από τη μαρξιστική θεωρία). Η θεωρία έλεγε στους Μπολσεβίκους ότι το νέο πολυεθνικό σοβιετικό κράτος ήταν κάτι τελείως διαφορετικό από την παλιά πολυεθνική Ρωσική Αυτοκρατορία, παρά την ουσιαστική ταύτι