Σύντομη ιστορία της Ευρώπης

[23] Η ΕΥΡΩΠΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΣΑΊΩΝΑ τη φροντίδα του νοικοκυριού και το πώς πρέπει να γίνονται οι θυσίες προς τον Θεό στον ναό. Παρόλο που οι Εβραίοι πίστευαν ότι ήταν ο περιούσιος λαός, δεν περνούσαν ζωή χαρισάμενη. Έζησαν συχνές ταπεινώσεις: τους κατέκτησαν και τους εξόρισαν – δεν αμφέβαλαν όμως ότι ο Θεός υπήρχε και τους νοιαζόταν. Αν τους έβρισκε συμφορά, συ- μπέραιναν ότι δεν υπάκουσαν στους νόμους όπως έπρεπε, ότι είχαν προκαλέσει τη δυσαρέσκεια του Θεού. Έτσι, στην εβραϊκή θρησκεία, όπως και στον χριστιανισμό, θρησκεία και ηθική συνδέονται στενά, πράγμα που δεν συμβαίνει με όλες τις θρη- σκείες. Οι Ρωμαίοι και οι Έλληνες είχαν θεούς που φέρονταν ανήθικα, που είχαν ερωτικές σχέσεις και μηχανορραφούσαν ο ένας εναντίον του άλλου. Στη ρωμαϊκή θρησκεία οι θεοί τιμω- ρούσαν, αλλά συνήθως όχι για ηθικά παραπτώματα∙ μπορεί να σε τιμωρούσαν επειδή δεν έκανες τις θυσίες σου τόσο σωστά ή όσο συχνά χρειαζόταν. Ο Ιησούς, ιδρυτής του χριστιανισμού, ήταν Εβραίος, και οι πρώτοι μαθητές του ήταν όλοι Εβραίοι. Όταν δίδασκε ο Ιησούς, οι Εβραίοι είχαν χάσει και πάλι τον έλεγχο της χώρας τους: η Παλαιστίνη ήταν μακρινή επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ορισμένοι από τους μαθητές του Ιησού ήλπιζαν ότι θα γινόταν ηγέτης τους σε μια εξέγερση εναντίον της Ρώμης. Οι αντίπαλοί του επιχείρησαν να τον παρασύρουν να κάνει μια σχετική δή- λωση. Τον ρώτησαν αν θα πλήρωνε φόρους στη Ρώμη. Δώστε μου ένα νόμισμα, τους είπε, ποιος είναι στην εικόνα; Ο Καίσα- ρας, του απάντησαν. Και ο Ιησούς είπε: «Δώστε στον Καίσαρα ό,τι ανήκει στον Καίσαρα, και στον Θεό ό,τι ανήκει στον Θεό».