Ελλάδα 2007-2009: Προμηνύματα, μηνύματα και αυταπάτες 29 κότητας με κατάλληλα παραγωγικά κίνητρα, την αναβάθμιση των δεξιοτήτων μέσω της εκπαίδευσης και της κατάρτισης, τις επιλεκτικές κοινωνικές δαπάνες, την ισορροπημένη δημοσιονομική διαχείριση. Αυτό το διεθνές κλίμα προσανατόλισε και οριοθέτησε την εθνική πολιτική τής περιόδου. Χάρη στην επίδρασή του η ένταξη στην ΟΝΕ μπόρεσε να αναγορευτεί σε εθνικό στόχο, οι εσωτερικές αντιδράσεις περιορίστηκαν, οι επιμέρους πολιτικές και κοινωνικές επιδιώξεις συντονίστηκαν στοιχειωδώς. Στο πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο, ο εξευρωπαϊσμός έδινε περιεχόμενο στον εκσυγχρονισμό. Η επιτυχής κατάληξη της προσπάθειας αποτέλεσε εθνική καμπή, αλλά αναβάθμισε επίσης την εικόνα της Ελλάδας διεθνώς. Και η αναβάθμιση της εικόνας της χώρας χρειαζόταν. Μόλις μία δεκαετία πριν η Ελλάδα αντιμετωπιζόταν συχνά σαν το «μαύρο πρόβατο» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είτε λόγω των συστηματικών αποκλίσεων από τις «ευρωπαϊκές πρακτικές» είτε λόγω των διαδοχικών κρίσεων στο ισοζύγιο πληρωμών της (1985 και 1989-90) ή λόγω της ακατανόητης για όλους τους άλλους γεωπολιτικής αντίληψής της στο λεγόμενο «Μακεδονικό». Όμως στις αρχές του 21ου αιώνα η Ελλάδα έμοιαζε να έχει αλλάξει κατηγορία. Το 2001 ήταν πλέον χώρα του ευρώ και το 2004 χώρα των Ολυμπιακών Αγώνων. Φαινόταν να έχει μπροστά της τον χρόνο να προσαρμοστεί, ακόμα και με ραθυμία. Φαινόταν επίσης να έχει και τα χρήματα πλέον, μια και μπορούσε να δανείζεται φθηνά, με επιτόκια Γερμανίας, όπως τότε λεγόταν. Με λίγα λόγια, το διεθνές περιβάλλον έμοιαζε να δίνει χρόνο στην Ελλάδα να επαναλάβει το ιστορικό μοτίβο της αργόσυρτης προσαρμογής και μεταρρύθμισης.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=