Σημειώσεις ενός πορνόγερου
ΤΣΑΡΛΣ ΜΠΟΥΚΟΒΣΚΙ 20 δυνατή με το αριστερό χαμηλά στην κοιλιά, κι εκείνος έπεσε πάνω στην ντουλάπα, άγαρμπα, ο καθρέφτης έσπα σε, ακούστηκε λες και ήταν σκηνή από κάποια ταινία, έγινε θρύψαλα μεμιάς, και τότε ο Ελφ μού έδωσε μια γρο θιά ψηλά στο μέτωπο και προσγειώθηκα προς τα πίσω σε μια καρέκλα κι εκείνη διαλύθηκε σαν να ήταν από άχυρο, φτηνιάρικο έπιπλο, και τότε την είχα άσχημα – τα χέρια μου ήταν μικρά και δεν ήμουν και τόσο καλός στους κα βγάδες και δεν είχα ξεμπλέξει μαζί του – και μου όρμησε λες κι ήταν κανένας ψυχάκιας της κακιάς ώρας που ζητού σε να πάρει εκδίκηση και μία στις τρεις γροθιές που μου έριχνε έβρισκε τον στόχο της, αν και δεν ήταν ιδιαίτερα δυνατές, αλλά δεν έλεγε να σταματήσει και όλα τα έπιπλα άρχισαν να σπάνε τριγύρω, γινόταν σαματάς και ήλπιζα να έρθει κάποιος να σταματήσει αυτό τον αγροίκο – η σπι τονοικοκυρά, η αστυνομία, ο Θεός, οποιοσδήποτε, αλλά εκείνος δεν είχε σταματημό και κάποια στιγμή έχασα τις αισθήσεις μου. Όταν συνήλθα, ο ήλιος βρισκόταν ψηλά κι εγώ βρισκό μουν κάτω από το κρεβάτι. Ανασηκώθηκα και συνειδητο ποίησα ότι μπορούσα να σταθώ όρθιος. Μεγάλο κόψιμο κάτω από το πιγούνι. Οι αρθρώσεις των χεριών μου πληγω μένες. Είχα βιώσει και χειρότερους πονοκεφάλους ύστερα από μεθύσι. Είχα ξυπνήσει σε ακόμα χειρότερα μέρη. Σε κάποιο κρατητήριο, ας πούμε; Πιθανόν. Κοίταξα τριγύρω. Ήταν όντως αλήθεια. Τα πάντα ήταν σπασμένα και λερωμέ να και είχαν γίνει θρύψαλα, παντού πεταμένα –λάμπες, καρέκλες, ντουλάπα, κρεβάτι, τασάκια–, υπήρχε παντού
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=