Σημειώσεις ενός πορνόγερου

ΤΣΑΡΛΣ ΜΠΟΥΚΟΒΣΚΙ 28 «Νεαρέ» είπε ο Χέντερσον «είσαι πολύ μικρός για να το πίνεις αυτό το πράγμα». «Είμαι μεγαλύτερος απ’ όσο δείχνω» είπε ο νεαρός. «Κι εγώ έχω κάτι που θα σε κάνει λιγάκι μεγαλύτερο!» είπε ο Χέντερσον και πάτησε ένα μικρό κουμπί κάτω από το γραφείο του. Αυτό σήμαινε ότι κάλεσε τονΜπουλ Κρόν­ καϊτ. Δεν λέω ότι ο Μπουλ σκότωσε ποτέ κανέναν, αλλά θα είναι θαύμα αν καταφέρεις έστω και να στέκεσαι στα πόδια σου όταν ξεμπερδέψει μαζί σου. Ο Μπουλ έφτασε σχεδόν αμέσως, παρασύροντας μαζί του έναν από τους μεντεσέδες της πόρτας. «ΠΟΙΟΝ από τους δύο, αφεντικό;» τον ρώτησε, τινά­ ζοντας απότομα τα μακριά σπαστικά του δάχτυλα ενώ έψα­ χνε με το βλέμμα του μέσα στον χώρο. «Το ρεμάλι με τα χάρτινα φτερά» του είπε ο Χέντερσον. Ο Μπουλ άνοιξε το βήμα του. «Μη μ’ αγγίξεις» είπε το ρεμάλι με τα χάρτινα φτερά. Ο Μπουλ τού χίμηξε και, ΜΑΡΤΥΣ ΜΟΥ Ο ΘΕΟΣ, το ρεμάλι άρχισε να ΠΕΤΑΕΙ! Φτερούγιζε μέσα στον χώρο, αγγίζοντας σχεδόν το ταβάνι. Ο Χέντερσον κι εγώ κάναμε να αρπάξουμε το μπουκάλι, αλλά ο γέρος ήταν πιο γρήγο­ ρος από μένα. Ο Μπουλ έπεσε στα γόνατα: «ΟΥΡΑΝΙΕ ΠΑΤΕΡΑ, ΛΥΠΗΣΟΥ ΜΕ! ΕΝΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ! ΕΝΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ!». «Μην είσαι γελοίος!» είπε ο άγγελος, εξακολουθώντας να φτερουγίζει τριγύρω, «δεν είμαι άγγελος. Το μόνο που θέλω είναι να βοηθήσω την ομάδα τωνΜπλουζ. Είμαι οπα­ δός τους από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου».