Ραντεβού κατά συρροή

9 1 Έ χω κάνει κάποιες άσχημες πράξεις στη ζωή μου. Και δεν εννοώτααπλά, καθημερινάπταίσματα. Εντά- ξει, ομολογώ ότι έχω τουλάχιστον δύο πιστωτικές κάρτες περισσότερες απ’ όσες στην ουσία χρειάζομαι, έναν μικρό εθισμό στα πατατάκια και πρέπει, οπωσδήποτε όμως, να ασχοληθώ λίγο με το μέσα μου. Όχι, δεν μιλάω γι’ αυτά, αλλά για αληθινά άσχημες πράξεις, απ’ αυτές που θα ήθελες να θάψεις τόσο βαθιά ώστε να μπορείς να υποκριθείς πως στην πραγματικότητα δεν έγιναν ποτέ. Μ’ ένανπρόχειρουπολογισμό θα έλεγαότι έχωκάνει ίσως γύρω στις δεκατέσσερις πράξεις συνολικά για τις οποίες ο Δαλάι Λάμα θα ανασήκωνε αποτροπιασμένος το φρύδι. Απ’ όλες αυτές όμως θα έλεγα ότι η δεύτερη χειρότερη πράξη που έχω κάνει ποτέ εκτυλισσόταν αυτή τη στιγμή μπροστά στα μάτια μου: το μπατσελορέτ της κολλητής μου ή αλλιώς το μπατσελορέτ από την Κόλαση (λέω Κόλαση αν και ήμουν σίγουρη ότι ο διάβολος δεν αναγκάστηκε ποτέ ναπιει κοκτέιλ Μπελίνι με καλαμάκι σε σχήμα πέους στις 8:30 το βράδυ μιας Πέμπτης στο μπαρ Κάμεο).